deel van
blank space
And How Miserable Is The Home of Evil
Op het moment van schrijven, begin 2026, is de situatie in Iran totaal onbegrijpelijk voor de buitenwereld, maar vooral levensbedreigend voor haar inwoners. De droom van een Iran na de Islamitische Republiek maakt niet alleen deel uit van het online discours, maar ook van het protest op straat. Net dat is wat Iraans beeldend kunstenaar Saleh Kashefi verbeeldt in hun bekroonde video And How Miserable is the Home of Evil: onder een drukkende soundscape vol revolte komt dictator Ali Khamenei (eindelijk) ten val.
gecureerd door
Flavia Dima
double bill #29
Alle kunstwerken lijken één gemeenschappelijke noemer te hebben, alsof elk lied, elke film of elk gedicht kan worden teruggebracht tot één eenvoudig woord: liefde. Zowel Felipe Casanova in Loveboard als Martí Madaula Esquirol in The Living Wardrobe presenteren dit in een nieuw licht en verkennen intimiteit als iets dat wordt bemiddeld in plaats van direct uitgedrukt.
no one is free until everyone is free
gecureerd door
Nikita Diakur
double bill #27
In Anton Cla’s Cyclepaths en Dimitri Venkovs The Hymns of Muscovy is tijd eerder cyclisch dan progressief en worden steden voorgesteld als onstabiele, zelfreferentiële omgevingen. Beide films onderzoeken hoe systemen langer meegaan dan de individuen die zich daarin bewegen.
gecureerd door
Öykü Sofuoğlu
double bill #24
Zowel Els Opsomers 10th of November | 09:05 als Cynthia Madansky’s Devotion kijkt gefascineerd naar een herdenkingsritueel ter ere van Atatürk, de stichter van de Turkse Republiek. Maar terwijl Opsomers camera het gebaar vanuit een afstand en stilte verkent, neemt Madansky het persoonlijke en onvermijdelijk bevooroordeelde standpunt van de buitenlander in.
queer cinema
gecureerd door
Farah Hasanbegović
double bill #28
Terwijl Lettre à Mohamed door aandachtige observatie nabijheid uitstraalt, benadrukt Saif Alsaeghs The Motherfucker’s Birthday juist afstand door ironie en confrontatie. Samen suggereren de films dat humor – of deze nu subtiel of bijtend is – een essentieel instrument is om door politieke onrust te navigeren.
Saute ma ville
Een jonge vrouw, gespeeld door Chantal Akerman zelf, komt haar Brusselse flat binnen en begint aan een huishoudelijke routine die gaandeweg steeds verder ontaardt. Het alledaagse parodiërend dweilt ze de vloer, poetst haar schoenen, plakt de spleten van de deur met plakband dicht en geeft zo een explosieve wending aan het huiselijk leven.
gecureerd door
Alex Schuurbiers
double bill #26
Observeren om te begrijpen is een veelvoorkomend uitgangspunt voor filmmakers. Maar wat gebeurt er als deze waarneming obsessief wordt? In Following the Object to Its Logical Beginning voelt een man zich gekooid door de camera, terwijl in Noonlight een ander soort gevaar schuilt: het onbekende.
animatie
gecureerd door
Yun-hua Chen
double bill #25
Soms raken we verstrikt in een wereld van ‘bijna’. We komen thuis, maar hebben het gevoel er niet helemaal te zijn. We houden iets geheim voor wie ons het beste kent. Deze films laten zien hoe identiteit wordt gevormd door wat we zeggen, wat we verbergen, en de ruimtes daartussenin.
gecureerd door
Emilia Mazik
double bill #16
Eten als ritueel en als spektakel: onze maaltijden draaien nooit alleen om voedsel. Aan de eettafel zijn gezelschap, klassenbewustzijn en culturele waarden altijd mee aanwezig. Zowel Les Gestes du repas van Luc de Heusch als Love Goes Through the Stomach van NEOZOON tonen hoe gemeenschappen zichzelf via eten definiëren.
Belgian highlights
gecureerd door
Rebecca Jane Arthur
double bill #18
In deze double bill vormt broederschap een fragiele rode draad, gespannen over tijd, afstand en de zachte pijn van herinneringen. Samen reflecteren de films van Minne en Delanghe op de kwetsbaarheid van tijd en op wat voorbij gaat, en wat blijft.
deel van
double bill #17
The End of Suffering (A Proposal)
Sofia is weer in paniek. Het universum neemt contact met haar op via een buitenwereldse dialoog. Lentzou’s korte film is een symfonie voor de planeet Mars, waarin mensen wakker dromen en vechten voor de liefde.
generatie x, y, z
gecureerd door
Iris Diane Palma
double bill #19
Ruimtes die bedoeld zijn om te kweken en te beheersen beloven controle, maar toch glipt er altijd iets rusteloos door de mazen van het net. In die stille ontsnapping komt net hun schoonheid tot bloei. Deze films blijven hangen in afgesloten werelden – de ene botanisch, de andere psychologisch – en laten zien hoe zorgzaamheid de ruimtes waarin we leven vormgeeft.
gecureerd door
Dora Leu
double bill #20
In videodagboeken wordt het leven zowel geleefd als geobserveerd, met de camera als spiegel die onszelf reflecteert in de tijd. De op internet gevonden beelden in Because We Are Visual van Olivia Rochette en Gerard-Jan Claes versterken wat Jonas Mekas al decennia eerder vastlegde in zijn Self-Portrait: ons verlangen om het alledaagse om te zetten in iets blijvends.
coming home
gecureerd door
Anouk De Clercq
double bill #22
Wanneer de grond onder onze voeten onbetrouwbaar wordt, door een ramp of onze eigen perceptie, brokkelt ons gevoel van zekerheid af. Sommige werelden ontrafelen langzaam, andere kantelen in één keer. Samen laten La Chute en Tony Hills Downside Up zien hoe instabiliteit onze blik op de wereld verandert.
deel van
double bill #15
0.2 Milligrams of Gold
Er liggen achtduizend vijfhonderd kilometer tussen de Amazone en de Ardennen. In zijn thuisland Brazilië bekijkt filmmaker Diego van buitenaf het ontoegankelijke woud. De Belgische tegenhanger daarvan is makkelijker te verkennen.