double bill #24

Zowel Els Opsomers 10th of November | 09:05 als Cynthia Madansky’s Devotion kijkt gefascineerd naar een herdenkingsritueel ter ere van Atatürk, de stichter van de Turkse Republiek. Maar terwijl Opsomers camera het gebaar vanuit een afstand en stilte verkent, neemt Madansky het persoonlijke en onvermijdelijk bevooroordeelde standpunt van de buitenlander in. 

De camera van een buitenstaander verkent vaak sociale rituelen om een vreemd land te ontdekken. Madansky zwerft in haar reisverslag à la Chris Marker door het veelzijdige stedelijke landschap van Istanbul en rouwt tegelijk om haar scheiding. Ze bekijkt beide door de onorthodoxe lens van deze rituelen. Van de Europese naar de Anatolische kant, van de ene hotelkamer naar de andere, beweegt Madansky zich rusteloos voort, af en toe via de voice-over nadenkend over de binaire tegenstellingen tussen religie en secularisme, traditie en moderniteit in de Turkse samenleving.

De discrepantie tussen stem en beeld in Devotion en de uitgerekte duur in 10th of November | 09:05 achtervolgen de kijker — wat is de verborgen  betekenis? In Turkije heeft wat Madansky beschouwt als de schoonheid van vergankelijkheid ook een keerzijde: een patroon van herhaling dat diep verankerd is in sociale en politieke structuren en dat nogal onheilspellend wordt benadrukt in Opsomers film.