La Chambre

Net als een dier in een van Eadweard Muybridge’s wetenschappelijke foto-experimenten worden vijf onopvallende momenten in het leven van een man door een vrouw geobserveerd. Een studie in visuele obsessie en een nieuwe invulling van het begrip van de “gaze”.

Een jonge vrouw, gespeeld door Chantal Akerman zelf, komt haar Brusselse flat binnen en begint aan een huishoudelijke routine die gaandeweg steeds verder ontaardt. Het alledaagse parodiërend dweilt ze de vloer, poetst haar schoenen, plakt de spleten van de deur met plakband dicht en geeft zo een explosieve wending aan het huiselijk leven.

Via dans toont The Motherfucker’s Birthday het kwaad van de dictator, en de gruwel die mensen onder machtige politieke leiders moeten doorstaan. Saddam Hussein danst, George W. Bush danst, iedereen danst – wat blijft er dan nog over voor het Iraakse volk, behalve meedoen?

In deze cyberpunkanimatie wiebelen vier wezens als marionetten in een zwarte leegte. Een buitenaardse kracht probeert hen te onderwerpen, politiestemmen slaan toe als wapenstokken. Maar deze kwetsbare lichamen vechten terug.

De dooi van de zogenaamde eeuwige sneeuw van Páramo, een neotropisch ecosysteem in het hoge deel van de Andes, vertelt over het ontstaan en (over)leven van het landschap.

In het midden van een eindeloze zee drijft een schip. De vijf bemanningsleden kampen met verveling, waaraan ze proberen te ontsnappen in een parallelle droomwereld. elephantfish lokt de kijker binnen in een geïsoleerde ruimte, met uitzicht op de vrijheid belovende verre horizon. De enige manier om aan de opsluiting te ontkomen, is via dagdromen.

Door één camerabeweging onderzoekt deze film onze relatie met de grond. Het gezichtspunt wisselt voortdurend. Plaatsen, objecten, mensen en gebeurtenissen komen in beeld. Deze observaties versnellen geleidelijk en onthullen een dubbelzijdige grond die omdraait als een opgeworpen munt, om daarna weer te vertragen en rond de rand van de aarde te slingeren.