Before Then

Taal kan worden gecodeerd en gedecodeerd maar blijft altijd vatbaar voor mislukkingen, zelfs tussen mensen die dicht bij elkaar staan, zoals een grootmoeder en kleindochter. Er zijn zaken die we niet durven zeggen of die langs onze uitspraak heen glippen; en er zijn ook woorden die grote emoties met zich meebrengen, of waarvan we vrezen dat ze zullen worden misbegrepen.

Als een proces van het uitwisselen van codes, vormt taal de kern van Before Then. Door de Saussureaanse betekenaar en betekende te deconstrueren, te navigeren tussen losse fonemen en semantiek, en die op een interculturele manier opnieuw uit te vinden, onderzoekt deze film de existentiële moeilijkheid om je ware zelf te laten zien in een sociale context die weigert die te accepteren. 

Een begraven geheim bestaat als een afgesneden deel van onszelf. Mengzhu Xue’s aanpak is een ingewikkelde manier van uit de kast komen zonder echt uit de kast te kunnen komen; van tegelijk een diepe verbinding maken terwijl er op een cruciaal niveau een grote afstand blijft. Maar de film geeft ook blijk van een onvoorwaardelijke liefde. Before Then is een soort thuiskomst die voorbestemd is om nooit echt te gebeuren.