Abonneer voor €30 en krijg een jaar lang toegang tot het volledige streaming aanbod. Daarmee steun je niet alleen ons magazine, maar ook de betrokken filmmakers.
Bekijk nu gratis Saleh Kashefi’s AND HOW MISERABLE IS THE HOME OF EVIL, als deel van onze reeks blank space: elke maand vult een uitzonderlijke kortfilm deze lege ruimte op.
Abonneer voor €30 en krijg een jaar lang toegang tot het volledige streaming aanbod. Daarmee steun je niet alleen ons magazine, maar ook de betrokken filmmakers.
Deze YouTube-collage is gewijd aan voeding en de menselijke relatie tot “productiedieren”. Ze biedt een verontrustend inzicht in hoe een welvarende westerse samenleving omgaat met dierlijke producten.
In het verstilde maar toch verontrustende Blue presenteren de Thaise meester Apichatpong Weerasethakul en zijn vaste medewerkster Jenjira Pongpas Widner een koortsachtige sluimering en een gechoreografeerde dans van perkamentrollen.
Een reis door het bewustzijn van een vrouw wiens land wordt bedreigd door een fascistische regering.
Shatila, een vluchtelingenkamp dat in Libanon, werd gebouwd toen duizenden Palestijnen in 1948 hun land ontvluchtten. Op een onbepaald moment in de toekomst wordt de droom van de vluchtelingen om terug te keren naar Palestina werkelijkheid.
In 1954 nam Agnès Varda op een strand in Calais een foto van een man, een jongen en een dode geit. Bijna 30 jaar later keert ze terug naar dat beeld, dat moment, haar (niet altijd even juiste) herinneringen hieraan en de verbanden tussen het verleden, het heden en de toekomst.
In Zéro de conduite plannen vier opstandige schooljongeren een revolte, in een poging de school over te nemen van hun leerkrachten. De film werd voor het eerst in Parijs vertoond in 1933 maar schokte toen zoveel toeschouwers dat die vervolgens tot het einde van de Tweede Wereldoorlog van de schermen werd verbannen.
Het werk van punk-auteur Kathy Acker is het startpunt voor een gesprek over genderidentiteit en lichaamstransformatie, gelinkt aan de punkbeweging van de jaren 70 en 80.
Een verhaal over eerste liefde. Romeo en Polly wachten voor een café in aparte auto’s op hun ouders. Ze vervelen zich totdat ze elkaar opmerken. Eerst maken ze ruzie en doen ze alsof ze elkaar niet zien, maar eens ze afscheid moeten nemen, zijn de vonken van de eerste liefde al overgeslagen.
Ana’s leven verandert radicaal als ze scheidt op haar veertigste. Elke dag wordt het tegenover haar familie moeilijker om te blijven doen alsof alles in orde is.
Hollis Frampton laat foto’s zien en haalt herinneringen op. Na een minuut vatten de foto’s vlam en verbranden ze tot as. In deze zwart-witfilm, onderdeel van een groter werk genaamd Hapax Legomena, smelten herinnering en vooruitblik samen.
Een eenzame hengelaar is getuige van een zonderlinge idylle tussen een scheepsjongen en een zeemeermin. Droom of werkelijkheid?
In Emmanuel Marre’s véritéfilm bepalen niet hij en zijn camcorder de mise-en-scène, maar wel een wisselmontage van Brusselse ouders die de haren van hun kinderen stileren met alles wat voorhanden is. Hun directe maar intieme aanwijzingen en de badkamers, keukens en leefruimtes die dienen als efemere kapsalons boetseren het decor, ritme en beeld.
Drie surrealistische voorstellingen van communicatiestoornissen die zich voordoen op alle niveaus van de menselijke samenleving. Tijdens dit 12 minuten durende magnum opus toont Jan Švankmajer zijn virtuositeit en grenzeloze inventiviteit door driemaal van artistieke stijl en animatietechniek te veranderen.
Een film over snelwegen, toeristen, betonnen picknicktafels en lauwe meloenen. Over een man die wil vertrekken en een kind dat hem tegenhoudt. Een zomerfilm.
Maryam Tafakory creëert een intieme innerlijke wereld die zich beweegt tussen het concrete en het abstracte. Lagen van gevonden en originele beelden worden over elkaar gelegd om de barsten, de weglatingen, de grenzen van de representatie op te vullen. Mast-del is een liefdeslied dat nooit door de censuur zou komen.