index

De beeldschone Bernadette fietst in François Truffauts debuutfilm over de bruggen en door het struikgewas van Nîmes. Overal waar ze gaat, zitten vijf mistons, streektaal voor kwajongens, haar op de hielen. Ze projecteren hun ontluikende, prepuberale verlangens op de jonge vrouw.

In deze hybride 3D-animatiefilm reflecteert een pseudo-intellectuele beestenboel met gortdroge humor en via Disney-fonts op het hedendaagse politieke landschap.

Kaki is een 60-jarige weduwe die samenwoont met haar Nepalese huishoudster, Malti. De film speelt zich af op een middag in hun huis, waar op het balkon een bloem tot bloei komt.

Ondergedompeld in de gemeenschap van kunstenaars en lokale bewoners van Ibiza, benaderde Nicola L. het eiland als een levend landschap, gevormd door mythologie en gedeelde ervaringen. In film Les têtes d’Ibiza vloeien fictie en documentaire naadloos in elkaar over.

Drie jaar na de publicatie van Marguerite Duras’ kinderboek Ah! Ernesto rukken Jean-Marie Straub en Danièle Huillet de titulaire protagonist los van de pagina’s voor een atypische filmadaptatie van haar kortverhaal.

Het is zomervakantie, twee beste vriendinnen brengen al hun tijd samen in huis door. Ze zijn onafscheidelijk. De vanzelfsprekendheid van hun samenzijn wordt op de proef gesteld door de tussenkomst van de puberteit. Terwijl de zomer voortduurt, zorgt het veranderen van hun lichamen voor een ongemakkelijkheid in hun vriendschap.

Schrijfster Marguerite Duras, lid van het Franse verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog en echtgenote van een Holocaust-overlever, geeft in deze fictieve brievenfilm met haar titulaire alter ego stem en taal aan een diep-persoonlijk verdriet.

Blight draait om de aanleg van de M11 Link Road in Oost-Londen en de langdurige en bittere campagne waarmee omwonenden hun huizen wilden beschermen tegen sloop. Wat wordt gepresenteerd is tegelijkertijd feit en fictie.

Een verhaal over eerste liefde. Romeo en Polly wachten voor een café in aparte auto’s op hun ouders. Ze vervelen zich totdat ze elkaar opmerken. Eerst maken ze ruzie en doen ze alsof ze elkaar niet zien, maar eens ze afscheid moeten nemen, zijn de vonken van de eerste liefde al overgeslagen.

Maryam Tafakory creëert een intieme innerlijke wereld die zich beweegt tussen het concrete en het abstracte. Lagen van gevonden en originele beelden worden over elkaar gelegd om de barsten, de weglatingen, de grenzen van de representatie op te vullen. Mast-del is een liefdeslied dat nooit door de censuur zou komen.

In een groeve raken twee jongens verwikkeld in een ogenschijnlijk onschuldig machtsspel, met Moeder Natuur als enige toeschouwer.

Illusions is een aangrijpende kritiek op de kracht van cinema om de perceptie te beïnvloeden en onderzoekt de mythe van raciale identiteit. Julie Dash’s fictiefilm belicht de instrumentalisering van Hollywood tijdens de oorlog.

Deze bitterzoete film van Jean Renoir, gebaseerd op een verhaal van Guy de Maupassant, is een teder komische idylle over een picknick van een stadsgezin op het Franse platteland en de romance van de moeder en volwassen dochter met twee lokale mannen.

In een winkelcentrum zingen twee vrouwen over hun favoriete spullen, maar ze worden achtervolgd door een gemaskerde kannibaal die vastbesloten is om met geweld hun liefde te veroveren. Possibly in Michigan is een opera-achtig sprookje over kannibalisme en angst in het hart van de Verenigde Staten.

De eerste film van Ousmane Sembène maakt gebruik van een mix van documentaire- en fictie technieken om het verhaal te vertellen van een jonge karrenbestuurder in Dakar. Borom Sarret illustreert de armoede in Afrika en toont dat onafhankelijkheid de problemen van de bevolking niet heeft opgelost.

Norman McLaren animeert levende acteurs met de principes die normaal gesproken worden gebruikt om tekeningen of poppen in beweging te brengen. Neighbours is een parabel over twee mensen die met elkaar in conflict komen over een bloem. De politieke context verandert naargelang de persoonlijke standpunten van de kijkers.

Een tienjarig meisje uit een sloppenwijk reist naar de stad reist om daar kranten gaat verkopen. Mambety’s rijk geschakeerde kijk op het stadsleven combineert fictie en documentaire en toont de welig tierende armoede en endemische vrouwenhaat in het moderniserende Dakar.

Op een eenzame planeet wordt een musical opgevoerd in een moderne marktplaats. De werknemers van verschillende commerciële instellingen, afgebeeld als antropomorfe dieren, gaan om met verveling en existentiële angst door vrolijke showtunes op te voeren.

In het Oscarwinnende The Wrong Trousers, verhuurt de goedhartige, kaasminnende vrijgezel en uitvinder Wallace de kamer van zijn trouwe en intelligente antropomorfe hond Gromit aan een pinguïn.

In het droomachtige verhaal van At Land spoelt een vrouw, gespeeld door filmmaker Maya Deren zelf, aan op een strand en ze maakt een vreemde reis waarbij ze ondermeer andere versies van zichzelf ontmoet. Volgens Deren draait de film over de strijd om je persoonlijke identiteit te behouden.

Een groep mensen staat aan de rand van de stad rond een vrachtwagen. Naakte mannen, vrouwen en kinderen worden door de achterdeur van het voertuig naar binnen gedreven. Zodra de deur op slot is, monteert een man via de uitlaatpijp, een slang aan op het interieur van de truck.

The Vampires of Poverty is een actiefilm die zich voordoet als een documentaire over filmmakers die armoede uitbuiten voor winst – met een vleugje zwarte humor, maar vooral een vernietigende kritiek op ‘misery porn’ en op het opportunisme van filmmakers die de derde wereld gebruiken om geld te verdienen en prijzen te winnen in Europa.

Een rode ballon met een eigen wil volgt een kleine jongen door de straten van Parijs. Deze betoverende allegorie over onschuld en transcendentie is de enige korte film die ooit een Oscar won voor beste originele scenario.

Wasp volgt een alleenstaande moeder die te jong is om al vier kinderen te hebben en te arm om ze te voeden. Deze met een Oscar bekroonde kortfilm is opgenomen in Dartford, een arbeiderswijk in het zuidoosten van Londen, waar filmmaker Andrea Arnold is opgegroeid.

Deze zwart-wit sciencefictionfilm uit 1902 is ondertussen een gecanoniseerd werk binnen de westerse film. Le Voyage dans la lune was al bij de originele release enorm populair en gebruikte toen bijzonder innovatieve animatie en visuele effecten.

Twee jonge mannen in een pick-up truck. Ze komen uit verschillende delen van de wereld en leren elkaar kennen door middel van de camera. Terwijl de cameralenzen veranderen, komen een landschap van rijstvelden en een filmploeg in beeld.

Germaine Dulacs La Coquille et le Clergyman wordt gezien als de eerste surrealistische film ooit. De film vertelt het verhaal van een geestelijke die smoorverliefd wordt op een mooie vrouw, maar een al even enthousiaste rivaal moet verslaan.

Manuel Muñoz Rivas verandert de dagelijkse overtocht van een veerboot op een Spaanse rivier in een rituele oversteek van heilige schoonheid. De zielen van de passagiers dwalen door zwevende verhalen over hun dagelijks leven.

Dit werk, gefilmd in één ononderbroken take, brengt fragmenten uit het dagelijks leven samen. Op een drukke straathoek voeren drie jonge mannen een gesprek terwijl ze eten. Plots vindt er vlakbij een motorongeluk plaats. Terwijl de menigte zich verspreidt, verschijnen er een jongetje dat straattrucs uitvoert en een meisje dat bier verkoopt.

Een smetteloze witte badkamer verandert al snel in een met bloed bevlekte crime scene in Martin Scorsese’s gewaagde studentenfilm, een krachtige en verontrustende allegorie voor de verschrikkingen van de Vietnamoorlog. Wat begint als een prettige ochtend, loopt al snel vreselijk mis en verandert in een bloederig schouwspel van zelfverminking.

The War Game heeft een verzonnen scenario rond de gevolgen van een explosie in Kent, na de escalatie van een Oost-West conflict. BBC trok er de handen van af: “het effect van de film wordt als te gruwelijk beoordeeld voor uitzending op televisie”. De film had een aanzienlijke invloed op de groeiende campagne voor nucleaire ontwapening.

Een rijke jongen speelt alleen met zijn enorme verzameling dure speelgoed. Als hij uit het raam kijkt, ziet hij een arme jongen op straat alleen spelen. Ze duelleren met elkaar en pronken met hun speelgoed in een poging elkaar te overtreffen. Satyajit Ray noemde Two een ‘filmfabel’.

In de video-installatie Ever Is Over All plaatst Pipilotti Rist bloemen naast haar magische toverstaf en zet zo daden van agressie en vernietiging om in welwillende en creatieve handelingen. Een anarchistische jonge vrouw slaat vrolijk ruiten in elkaar.

De eerste grote film van Jean-Marie Straub en Danièle Huillet introduceerde hun spaarzame en elliptische stijl bij het internationale publiek. Nicht versöhnt oder Es hilft nur Gewalt, wo Gewalt herrscht bracht een intens actueel gevoel binnen in dit verhaal van drie architecten die afrekenen met de traumatische oorlogsgeschiedenis van hun familie.

Voor zijn bijdrage aan de omnibus film RO.GO.PA.G (1963) laat Pier Paolo Pasolini Orson Welles zien die een film wil maken over de kruisiging van Jezus, terwijl hijzelf, de cast en de crew zich bijzonder onchristelijk gedragen. La Ricotta is een korte, apocalyptische tirade tegen de conventies van het filmmaken en de kilheid van het hedendaagse christendom.

Een klein meisje gaat op een verbijsterende reis naar haar verre toekomst. Oorspronkelijk bedoeld als oefening in digitale animatie, bevat World of Tomorrow bedrieglijk eenvoudige stokfiguurtjes tegen een abstracte achtergrond. De film herinnert er ons aan dat we het leven moeten koesteren.

Ook Nobelprijswinnaar Samuel Beckett maakte ooit een film, archetypisch getiteld Film. In een spannende achtervolging vlucht een man voor de blik van een alziend oog. Het desoriënterende camerawerk is van Oscarwinnaar Boris Kaufman, wiens broers Dziga Vertov en Mikhail Kaufman het legendarische zelfreflectieve meesterwerk Man With a Movie Camera (1929) maakten.

In de jaren veertig en vijftig was het werk van de Franse activistische romanschrijver en essayist Jean Genet controversieel door de daarin expliciete homoseksualiteit. Genet maakte in zijn hele leven slechts één film, maar met Un Chant d’amour inspireerde hij wel grote namen als David Bowie en Rainer Werner Fassbinder.

Bijna tien jaar na haar recentelijk door filmcritici tot “beste film aller tijden” verkozen Jeanne Dielman, 23 quai du Commerce, 1080 Bruxelles, maakte Chantal Akerman het amper twaalf minuten durende J’ai faim, j’ai froid. Daarin lopen twee jonge Brusselse meisjes al kettingrokend weg van huis, richting Parijs.

In So Can I combineert de Iraanse filmmaker Abbas Kiarostami live action en animatie. Terwijl twee schooljongens op tv naar geanimeerde dieren kijken (zoals springende kangoeroes en zwemmende vissen), zegt de ene jongen, “Dat kan ik ook”, en doet vervolgens de handelingen na.

Velen beschouwen Jacques Rozier als de evenknie van Godard en Truffaut. In zijn tweede kortfilm, Rentrée des classes, gooit een jongetje op de eerste schooldag zijn boekentas in de rivier. Dat leidt tot een spannend avontuur.

In Zéro de conduite plannen vier opstandige schooljongeren een revolte, in een poging de school over te nemen van hun leerkrachten. De film werd voor het eerst in Parijs vertoond in 1933 maar schokte toen zoveel toeschouwers dat die vervolgens tot het einde van de Tweede Wereldoorlog van de schermen werd verbannen.

One Week is Buster Keatons eerste onafhankelijke film, die hij zelf in roulatie bracht. Zoals in andere Keaton films staat de prent bol van baanbrekende stunts in en rond huizen en op ladders.

Buster Keaton werd tijdens zijn hoogdagen ook wel The Great Stone Face genoemd. De Amerikaanse komiek is dan ook vooral bekend voor zijn stille films vol fysieke komedie en zijn droge gezichtsuitdrukking.

Verward door de Duitse bureaucratie en in dubio over haar seksualiteit, raakt Hoda, een Iraanse asielzoekster in Berlijn, emotioneel en seksueel verslingerd aan Magdalena, die beloofd heeft haar asiel te verzekeren door met haar te trouwen. Door veranderingen in Magdalena’s privéleven wordt het waarmaken van die belofte steeds complexer.