De Bengaals Indiase Satyajit Ray (1921-1992) wordt algemeen beschouwd als een van de grootste filmmakers van de 20e eeuw. Ray begon zijn carrière als commercieel kunstenaar, maar raakte geïnteresseerd in onafhankelijke filmproducties nadat hij de Franse filmmaker Jean Renoir had ontmoet en tijdens een bezoek aan Londen de Italiaanse neorealistische film Bicycle Thieves (1948) van Vittorio De Sica had gezien.
Ray regisseerde 36 films, waaronder speelfilms, documentaires en korte films. Hij was ook fictieschrijver, grafisch ontwerper en componist. Ray’s eerste film, Pather Panchali (1955), won meteen elf internationale prijzen, waaronder de eerste Best Human Document Award op het filmfestival van Cannes. Ray ontving tijdens zijn carrière nog vele belangrijke onderscheidingen, waaronder 32 Indian National Film Awards en een Academy Honorary Award in 1992.
