Rana Nazzal Hamadeh zoekt in kleurrijke, lage resolutie beelden naar planten, die geteisterd zijn door vestigingskolonialisme. Meer dan als aanklacht, voelt Hamadehs docu-essay als een herwaardering van de (politieke) kracht die in gewassen als sumac en hertshoornvaren schuilt.
Theo Panagopoulos zet archiefbeelden in een wrang perspectief. Via de blik van hun maker slaat de regisseur een dystopische brug tussen deze voorbode op de Nakba uit 1948 en de genocide van vandaag.
Aan de hand van internet beelden die Israëli’s deelden tijdens de Golfoorlog, de Eerste Intifada en trance-concerten, schetst Shuruq Harb het portret van een Palestijnse tiener in de jaren negentig. In de spiegel van de Israëlische popcultuur en het politieke klimaat van de Oslo-akkoorden worstelt zij met haar angsten.
Old Child toont het gefragmenteerde verhaal van Hazem, die Gaza moest ontvluchten. In deze stream-of-consciousness montage van dromen en herinneringen zoekt hij naar orde, maar ook naar de schoonheid die hij achterliet.