Maya Deren (1917-1961) was een van de belangrijkste Amerikaanse experimentele filmmakers van de avant-garde in de jaren veertig en vijftig. Deren was ook choreografe, dichteres en fotografe. Ze was getrouwd met Alexander Hammid; samen maakten ze Meshes of the Afternoon (1943).
In de jaren na haar bekendste film bereikte Deren het hoogtepunt van haar carrière, met films als At Land (1944) en Ritual in Transfigured Time (1946) en het manifest, ‘An Anagram of Ideas on Art, Form, and Film’. Tussen mid jaren vijftig en haar dood bevond Deren zich terug in de obscuriteit. Desondanks bleef ze het gezicht van de experimentele cinema en fungeerde als mentor voor een jongere generatie, waaronder Stan Brakhage, Shirley Clarke en Jonas Mekas.
