Possibly in Michigan

Swollen Stigma is een surrealistische vertelling over verlies. Een vrouw reist zowel letterlijk als mentaal door verschillende kamers terwijl lesbische fantasieën en herinneringen aan een geliefde haar verbeelding vullen.

Loveboard is een speelse reflectie op de digitale en emotionele restanten van een queer relatie. Door het zorgvuldig manipuleren van mechaniek en de zachte aandacht voor de intimiteit van het opgegraven archief, ontstaat een parallelle beweging van blijven hangen en weerstand bieden aan het vluchtige.

Pierre is 25 jaar, heeft een beurs voor een prestigieuze Parijse school, en wordt ondergebracht bij Francine, die 75 is, fysiek beperkt en in een rolstoel zit. Samen zijn ze getuige van het verloop van de Franse presidentsverkiezingen in de lente van 2017, verbijsterd en gedesoriënteerd kijken ze toe.

Aan de hand van internet beelden die Israëli’s deelden tijdens de Golfoorlog, de Eerste Intifada en trance-concerten, schetst Shuruq Harb het portret van een Palestijnse tiener in de jaren negentig. In de spiegel van de Israëlische popcultuur en het politieke klimaat van de Oslo-akkoorden worstelt zij met haar angsten.

In een container, tussen dozen met goederen, vertellen twee mannen uit verschillende landen over hun ballingschap. Hun verhalen komen samen door hun gemeenschappelijke droom: Engeland bereiken.

Aan de rand van de stad staan de nieuwe moderne gebouwen stil en zoemt de snelwegbrug. Vogels cirkelen in de lucht en een jonge man, verborgen onder zijn hoodie, rijdt op zijn e-scooter over een pad door het park. Het enige irritante element is het geweer over zijn schouder.

Een reeks portretten van Barbara Hammers vrienden en geliefden wordt in Women I Love afgewisseld met speelse beelden van fruit en groenten. Die combinatie roept het idee op van een tantrisch schilderij waarin seksualiteit voortduurt.