Rentrée des classes

Filmmaker Nahid Rezaei keert terug naar haar meisjesschool om het leven van jonge studenten in Teheran te verkennen. De meisjes zijn vaak erg openhartig over hun hoop en dromen, lief ook, maar als ze over de toekomst praten, zijn ze ook af en toe verdrietig.

Een krachtig poëtisch portret van een eerwraak moord in het landelijke Koerdische zuidoosten van Turkije, waar Dilan met haar leven betaalt voor haar verboden liefde voor een jongeman in een naburig dorp.

Symen en Sam brengen hun tijd door in de eentonigheid van een postindustriële buitenwijk. Ze lijken te blijven hangen in een soort eeuwigdurende schemering, met de onzichtbare aanwezigheid van ‘hardcore’ ergens op de achtergrond. Tijdens het gamen zoeken ze naar de kern van hun verlangens.

Winter. Een vijftienjarig meisje in een afgelegen Georgisch stadje probeert toenadering te zoeken tot haar oudere broer, net op het moment dat hij besluit het huis te verlaten op zoek naar werk in het buitenland.

Een reis naar de onderwereld begint in onze eigen ingewanden. Van het intieme ritme van de spijsvertering breit de film verder tot de totstandkoming van verschillende tijden, geïnspireerd op El Pez de Oro van Gamaliel Churata waarin hij stelt dat “we allemaal de doden levend met ons meedragen; dat de doden leven.”

Een portret van een groep jonge skateboarders in een Vlaamse voorstad. Ze skaten, wachten, hangen rond, en dagdromen.

Aan de hand van internet beelden die Israëli’s deelden tijdens de Golfoorlog, de Eerste Intifada en trance-concerten, schetst Shuruq Harb het portret van een Palestijnse tiener in de jaren negentig. In de spiegel van de Israëlische popcultuur en het politieke klimaat van de Oslo-akkoorden worstelt zij met haar angsten.