Abonneer voor €30 en krijg een jaar lang toegang tot meer dan 70 korte films in onze streamingbibliotheek. Hiermee steun je niet alleen ons magazine, maar ook de betrokken filmmakers.
Aurélia Steiner (Melbourne)
Parijs, Frankrijk. Een boot vaart traag langs de oevers van de Seine. Vanaf de boeg van het schip zien we fabrieksterreinen. Auto’s rijden langs de quais en over de vele bruggen: Pont d’Austerlitz, Pont National, Pont Neuf, Pont Alexandre III. Nieuwsgierige silhouetten kijken toe vanop de trottoirs. Op de klankband adresseert Aurélia Steiner een brief aan een spoorloze (ge)liefde. “Où êtes-vous?”, vraagt ze beleefd. Het geronk van de motor omlijst haar stiltes. Verder beweegt er niet veel. Melbourne is mijlenver van hier.
Schrijfster Marguerite Duras, lid van het Franse verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog en echtgenote van een Holocaust-overlever, geeft in deze fictieve brievenfilm met haar titulaire alter ego stem en taal aan een diep-persoonlijk verdriet. Via geografische dislocatie bouwt ze een poëtische afstand in om zo te kunnen spreken over historisch trauma en ballingschap. Waar Duras’ literaire observaties vaak zeer banale onderwerpen hebben (haar magere kat, verwelkende rozen), maakt haar woord- en beeldenspel hier duidelijk dat er veel diepere oorzaken zijn voor haar gebroken hart.