index

Loveboard is een speelse reflectie op de digitale en emotionele restanten van een queer relatie. Door het zorgvuldig manipuleren van mechaniek en de zachte aandacht voor de intimiteit van het opgegraven archief, ontstaat een parallelle beweging van blijven hangen en weerstand bieden aan het vluchtige.

Filmmaker Kayt Schneider wandelt door de Brusselse Zuidmarkt en legt daar het vreedzame en poëtisch samenleven vast van verschillende mensen en culturen.

Op 10 november om 9u05 in de ochtend stoppen elk jaar opnieuw over heel Turkije mensen waarmee ze bezig zijn. Auto’s gaan aan de kant, voetgangers staan stil. Op die dag en dat tijdstip overleed in 1938 Mustafa Kemal Atatürk, de oprichter en eerste president van de Turkse republiek. Els Opsomer legt zo’n moment vast op beeld.

Een weemoedig maar geestig verslag van een reis naar Beijing door filmmaker Viv Li, een Chinese kunststudente die al tien jaar in het buitenland woont. Haar verblijf bij haar familie laat zien hoe ontworteld ze is geraakt door haar leven in Europa.

Er wordt wel eens gezegd dat als een man een parel onder de huid van zijn penis plaatst, hij de vrouw het grootste genot zal brengen. Zij, de ultieme schoonheid, is de parel. Haar onschatbare waarde houdt haar niet tegen om zijn grootste verlangen te vervullen. Ze versmelt in hem, hij blijft achter.

Shatila, een vluchtelingenkamp dat in Libanon, werd gebouwd toen duizenden Palestijnen in 1948 hun land ontvluchtten. Op een onbepaald moment in de toekomst wordt de droom van de vluchtelingen om terug te keren naar Palestina werkelijkheid.

De inwoners van Zinal zijn nihilistisch en cynisch. Zelfs wanneer een paraglider op mysterieuze wijze uit de lucht valt lijkt het hen niets te kunnen schelen. Het stadje in de Zwitserse Alpen kijkt recht op naar de smeltende gletsjers van de Couronne Impériale. Als de dreiging zo onmiddellijk is, en de persoonlijke onmacht zo groot, is er dan een andere manier dan te reageren met onverschilligheid?

Filmmakers Paul Shemisi en Nizar Saleh beginnen aan een reis van de Democratische Republiek Congo naar Duitsland om hun nieuwste film te vertonen. Tijdens een tussenstop in Angola neemt hun reis echter een schrijnende wending wanneer de luchthavenautoriteiten de echtheid van hun documenten in twijfel trekken.

Old Child toont het gefragmenteerde verhaal van Hazem, die Gaza moest ontvluchten. In deze stream-of-consciousness montage van dromen en herinneringen zoekt hij naar orde, maar ook naar de schoonheid die hij achterliet.

Panning-shots in een herhalende volledige cirkelbeweging tonen een kamer als een opeenvolging van stillevens: een stoel, wat fruit op een tafel, een verzameling eenzame, wachtende voorwerpen. Er is de aan­we­zig­heid van een jon­ge vrouw: filmmaker Chantal Akerman zelf die zit­tend op het bed een appel eet.

Aan de hand van online verzamelde videodagboeken en beeldmateriaal creëren filmmakers Olivia Rochette en Gerard-Jan Claes een eigen poëtisch universum waar via webcam gedeelde gedachten, verlangens en beslommeringen samenvloeien.

Een kunstmatige zomer in een serre. In een veelheid van kleuren groeien anjers naar de zon toe totdat ze klaar zijn voor hun bestemming als snijbloem. Carnations is een audiovisuele meditatie over bewegingen binnen een anjerkwekerij vlakbij het huis van filmmaker Martijn Van de Wiele.

Magic, a portrait of Joris rijgt beelden uit verschillende periodes aan elkaar. Versleten VHS-captaties die door de vader van de kunstenaar zijn gefilmd, worden afgewisseld met 8mm-impressies van haarzelf. Beide hebben hetzelfde onderwerp: een jongen is zowel zoon als broer. Door beelden van toen en nu met elkaar te verbinden, opent zich een nieuw verhaal van herinneren.

Winter. Een vijftienjarig meisje in een afgelegen Georgisch stadje probeert toenadering te zoeken tot haar oudere broer, net op het moment dat hij besluit het huis te verlaten op zoek naar werk in het buitenland.

Een filmische brief aan het titelpersonage, die Tunesië verliet en nu in België woont. Opgenomen in het eerste jaar na de Tunesische revolutie is dit een poëtische reis door een onrustig landschap. Tussen orde en chaos onthult de film een land van ontgoocheling, maar ook van humor en hoop.

De uitgestrekte vlaktes in Oman lijken zoveel op Mars, dat ze als oefenplek voor astronauten worden gebruikt. Twee lokale meisjes vergapen zich als nieuwsgierige wetenschappers aan de sterrenhemel, terwijl de Europese astronauten filosoferen over wonen op de Rode Planeet.

Deze satirische etnografische film toont de etende Belg in al zijn aspecten. De maaltijden tijdens huwelijken, een begrafenis, Kerstmis en oudejaarsavond portretteren een land waarin eenzaamheid en samenzijn elkaar afwisselen, net als rijkdom en armoede.

We hebben allemaal een ander ritme. Heen en weer is een dansfilm over individuele ritmes die met elkaar samengaan, op andere momenten lijken te botsen of helemaal niet met elkaar in contact komen.

Een jonge vrouw, gespeeld door Chantal Akerman zelf, komt haar Brusselse flat binnen en begint aan een huishoudelijke routine die gaandeweg steeds verder ontaardt. Het alledaagse parodiërend dweilt ze de vloer, poetst haar schoenen, plakt de spleten van de deur met plakband dicht en geeft zo een explosieve wending aan het huiselijk leven.

Er liggen achtduizend vijfhonderd kilometer tussen de Amazone en de Ardennen. In zijn thuisland Brazilië bekijkt filmmaker Diego van buitenaf het ontoegankelijke woud. De Belgische tegenhanger daarvan is makkelijker te verkennen.

Een introspectief essay over de zoektocht naar een plek tussen werkelijkheid en verbeelding: een plaatsloze plaats die bestaat uit dromen en een verlangen naar fluïditeit. Langzaam worden de korrels van het gecomprimeerde beeld het zand van het atopische strand, waardoor een denkbeeldige ruimte ontstaat.

Een zachtaardige man keert terug naar de nudistenkolonie waar hij zijn jeugd doorbracht, om er zijn stervende moeder op te zoeken. Na haar dood blijft Willy alleen achter. Triest en verward vlucht hij de wilde natuur in, op zoek naar troost.

In deze authentieke en noodzakelijke dagboekfilm over het verlangen naar vrijheid en gemeenschap, reflecteert de filmmaker op wat het betekent om jong en queer te zijn in Tunesië vandaag de dag.

Een krachtig poëtisch portret van een eerwraak moord in het landelijke Koerdische zuidoosten van Turkije, waar Dilan met haar leven betaalt voor haar verboden liefde voor een jongeman in een naburig dorp.

Symen en Sam brengen hun tijd door in de eentonigheid van een postindustriële buitenwijk. Ze lijken te blijven hangen in een soort eeuwigdurende schemering, met de onzichtbare aanwezigheid van ‘hardcore’ ergens op de achtergrond. Tijdens het gamen zoeken ze naar de kern van hun verlangens.

Aan de rand van de stad staan de nieuwe moderne gebouwen stil en zoemt de snelwegbrug. Vogels cirkelen in de lucht en een jonge man, verborgen onder zijn hoodie, rijdt op zijn e-scooter over een pad door het park. Het enige irritante element is het geweer over zijn schouder.

Een reus zit dag en nacht op een heuvel, ver verwijderd van zijn kleinere medemens. Hij vult zijn dagen met het ordenen van de dingen en zorgt ervoor dat alles zich op het juiste moment op de juiste plaats bevindt.

Via digitale herinneringen en met behulp van online tools zoals Google Maps, denkt Aulona Fetahaj na over hoe het voelt om een kind van vluchtelingen te zijn in het digitale tijdperk.

De Braziliaanse transvrouw Gisberta woonde als immigrante in Portugal. Nadat ze er op brute wijze werd vermoord, werd ze een icoon voor de rechten van transgender personen.

Pierre is 25 jaar, heeft een beurs voor een prestigieuze Parijse school, en wordt ondergebracht bij Francine, die 75 is, fysiek beperkt en in een rolstoel zit. Samen zijn ze getuige van het verloop van de Franse presidentsverkiezingen in de lente van 2017, verbijsterd en gedesoriënteerd kijken ze toe.

Een rouwende broer en zus gaan in de mystieke landschappen van Colombia op zoek naar de geest van hun vermoorde vader. Hun spirituele reis voert hen van Bogotá naar de jungle, door het kluwen van hun existentiële vragen en dromen.

In Athene ontlopen vijf jongeren het wachten op een onbeduidende toekomst door vertier te zoeken in de luxueuze Airbnb-woningen die één van hen voor een schamele vergoeding schoonmaakt.

Een reis door het bewustzijn van een vrouw wiens land wordt bedreigd door een fascistische regering.

Een portret van een groep jonge skateboarders in een Vlaamse voorstad. Ze skaten, wachten, hangen rond, en dagdromen.

In 1998 stierf Semira Adamu, een twintigjarige Nigeriaanse immigrante, op Belgische bodem door verstikking onder een politiekussen. Twintig jaar later vertellen twee vrouwen haar verhaal in een gedeelde strijdkreet.

Het strand en haar zonnebaders. Een reeks schetsen, kleine momenten die uitmonden in een wrang, liefdevol portret van een zondag aan het strand.

Intieme, emotionele en soms gewelddadige momenten van afscheid: mannen, vrouwen en kinderen verlaten hun huis voor een (onbekende) toekomst als migrant.

Een film over snelwegen, toeristen, betonnen picknicktafels en lauwe meloenen. Over een man die wil vertrekken en een kind dat hem tegenhoudt. Een zomerfilm.

Een eenzame hengelaar is getuige van een zonderlinge idylle tussen een scheepsjongen en een zeemeermin. Droom of werkelijkheid?

In het midden van een eindeloze zee drijft een schip. De vijf bemanningsleden kampen met verveling, waaraan ze proberen te ontsnappen in een parallelle droomwereld. elephantfish lokt de kijker binnen in een geïsoleerde ruimte, met uitzicht op de vrijheid belovende verre horizon. De enige manier om aan de opsluiting te ontkomen, is via dagdromen.

In 1998 stierf Semira Adamu, een twintigjarige Nigeriaanse immigrante, op Belgische bodem door verstikking onder een politiekussen. Twintig jaar later vertellen twee vrouwen haar verhaal in een gedeelde strijdkreet.