Mamada Perdida

Een vrouw struikelt terwijl ze zich door het huis haast. Ze staat op om te ontdekken dat haar huis ongewone kenmerken heeft — het is opgebouwd uit paradoxen, gevuld met illusies en bedekt met patronen.

Handgeschilderde aquarellen verkennen lichamen, verlangen en de spanning tussen beide in deze experimentele animatiefilm. Door een explosie van kleur en beweging die ontsnapt aan klassieke animatie, wordt een ongewone zintuiglijke kracht bereikt. Tekeningen met afwisselende kleuren, lijnen en vlakken, stellen pornografie en normatieve seksualiteit ter discussie.

Aan de rand van de stad staan de nieuwe moderne gebouwen stil en zoemt de snelwegbrug. Vogels cirkelen in de lucht en een jonge man, verborgen onder zijn hoodie, rijdt op zijn e-scooter over een pad door het park. Het enige irritante element is het geweer over zijn schouder.

Martí komt aan in Bilbao voor een artistieke residentie. In zijn nieuwe kamer nemen zijn kleren slechts een klein deel van de enorme kledingkast in beslag. Maar wanneer hij iemand ontmoet, begint de kast toch langzaam vol te raken. Waar is de leegte gebleven, de vrije ruimte, het kleine hoekje dat van hem was?

In deze cyberpunkanimatie wiebelen vier wezens als marionetten in een zwarte leegte. Een buitenaardse kracht probeert hen te onderwerpen, politiestemmen slaan toe als wapenstokken. Maar deze kwetsbare lichamen vechten terug.

Een reeks portretten van Barbara Hammers vrienden en geliefden wordt in Women I Love afgewisseld met speelse beelden van fruit en groenten. Die combinatie roept het idee op van een tantrisch schilderij waarin seksualiteit voortduurt.

Een eenzame hengelaar is getuige van een zonderlinge idylle tussen een scheepsjongen en een zeemeermin. Droom of werkelijkheid?