artifacts of you, artifacts of me.

De Spaanse surrealist Luis Buñuel schreef zijn allereerste wapenfeit samen met Salvador Dalí, waarbij ze zich baseerden op hun eigen dromen. Staar je niet blind op het plot, Buñuel laat chronologie bewust achterwege en kiest voor een Freudiaanse droomlogica waarin scènes met haken en ogen aan elkaar hangen.

De dooi van de zogenaamde eeuwige sneeuw van Páramo, een neotropisch ecosysteem in het hoge deel van de Andes, vertelt over het ontstaan en (over)leven van het landschap.

Dit videodagboek speelt zich af in de flat van een jonge vrouw en belicht de angsten en fantasieën over haar lichaam wanneer ze wakker wordt met een opgezwollen gezicht, vol zelfhaat na een nacht van dwangmatig overeten.

Op zoek naar een betere plek op aarde, steken mensen de oceaan over. Hoewel hun paden kruisen, lijken ze elkaar nooit te ontmoeten. Het Paradijs is een luchtige maar kritische beschouwing over de ethiek van massatoerisme.

Een eenzame hengelaar is getuige van een zonderlinge idylle tussen een scheepsjongen en een zeemeermin. Droom of werkelijkheid?

In 1998 stierf Semira Adamu, een twintigjarige Nigeriaanse immigrante, op Belgische bodem door verstikking onder een politiekussen. Twintig jaar later vertellen twee vrouwen haar verhaal in een gedeelde strijdkreet.

The Hymns of Muscovy is een reis naar de planeet uit de titel, een omgekeerde tweelingstad van Moskou in de ruimte. Terwijl we over het oppervlak glijden, passeren historische architecturale stijlen: het uitbundige socialistisch classicisme, ook bekend als het stalinistische imperium, het laconieke en brutalistische Sovjetmodernisme, en de mengelmoes van hun hedendaagse imitaties en heroplevingen.