index

Een jonge knaap verkleedt zich in deze voorlichtingsfilm voor een jaarlijks potje trick-or-treat met zijn schoolvrienden. Maar de vangst van deze nacht is niet voor henzelf.

Lang stilstaande beelden, tekst en geluid worden met elkaar verweven en ontvouwen het verhaal van een anonieme groep die haar tijd vult met het in kaart brengen van afstanden. Die onschuldige metingen maken plaats voor politieke: hoe brengen beeld en geluid geschiedenis over?

Met behulp van nieuwsbeelden en een song van Lena Horne maakte de Cubaanse filmmaker Santiago Álvarez Now!, een van de krachtigste propagandafilms uit de jaren zestig. De film is grotendeels gemaakt van reeds bestaande nieuwsbeelden om de urgente politieke kwesties van die tijd aan te pakken, van racisme tot imperialisme.

Maryam Tafakory creëert een intieme innerlijke wereld die zich beweegt tussen het concrete en het abstracte. Lagen van gevonden en originele beelden worden over elkaar gelegd om de barsten, de weglatingen, de grenzen van de representatie op te vullen. Mast-del is een liefdeslied dat nooit door de censuur zou komen.

Fragmenten uit films, nieuwsuitzendingen, sportevenementen en muziekvideo’s tonen het leven van zwarte mensen in de twintigste eeuw, in een context vol systemisch racisme en blanke suprematie. Jafa’s montage is een aangrijpende, viscerale meditatie over de identiteit en de geschiedenis van Afro-Amerikanen.

In dit documentaire-essay laat Harun Farocki zien dat de beroemde scène van de gebroeders Lumière met dezelfde titel al de kiem in zich draagt van een te verwachten maatschappelijke ontwikkeling: het uiteindelijke verdwijnen van de toen gecapteerde vorm van industriële arbeid.

Een polemische, uitgesproken persoonlijke documentaire over de ervaringen van zwarte homoseksuelen in Amerika. Marlon Riggs prijst zwarte mannen die van zwarte mannen houden als een revolutionaire daad.

Nicht löschbares Feuer is een kritiek op de Vietnamoorlog en op de rol van de industrie bij de productie van chemische wapens. Door zijn analyse van de productie, verspreiding en consumptie van beelden, legt Harun Farocki de onlosmakelijke verbanden bloot tussen mediacultuur, politiek, technologie en geweld.

Zuza Banasińska vindt de beroemde Slavische heks Baba Yaga opnieuw uit door een slimme montage van seksistische films uit het archief van de Poolse Educatieve Film Studio. In een verontrustende voice-over stelt die hun eigen non-binaire identiteit in vraag.

Na de revolutie van 1979 verbood Iran het op het witte doek tonen van mannen en vrouwen die elkaar aanraken. Sindsdien bootsen regisseurs op allerlei manieren extatische spanning na. Nazarbazi maakt van deze intense momenten in de Iraanse film een poëtische collage.

Irani Bag is een split-screen video-essay over de vermeende onschuld van handtassen in post-revolutionaire Iraanse cinema. Maryam Tafakory brengt hiermee een krachtige politieke analyse van censuur en intimiteit.

In mei 2014 werden twee ongewapende Palestijnse tieners gedood door Israëlische soldaten op de Westelijke Jordaanoever. Lawrence Abu Hamdan maakte een audio-analyse om vast te stellen of er rubberen of scherpe kogels werden gebruikt. Via gevisualiseerde geluidsgolven vertelt hij een verhaal over ongelijkheid.

Een personage van gemengde etniciteit zoekt zijn positie in de westerse samenleving en de openbare ruimte. Tukuleur laat zien hoe onze blik de interpretatie van verschillende lichamen in verschillende contexten beïnvloedt.