Tongues Untied

Een polemische, uitgesproken persoonlijke documentaire over de ervaringen van zwarte homoseksuelen in Amerika. Marlon Riggs prijst zwarte mannen die van zwarte mannen houden als een revolutionaire daad. De film switcht van gedichten van dichter Essex Hemphill langs Riggs die het verhaal van zijn jeugd vertelt, tot scènes van dansende mannen en diverse komische riffs. 

Gemaakt, in de woorden van de regisseur zelf, om “het brute stilzwijgen van de natie over seksuele en raciale verschillen te doorbreken”, trotseert deze radicale mix van documentaire en performance de stigma’s rond zwarte homoseksualiteit, in de overtuiging dat bevrijding onmogelijk is zolang schaamte de overhand heeft. Tongues Untied toont wat het betekent om te leven in zowel een zwarte gemeenschap vol homofobie als in een overwegend blanke en racistische gay subcultuur. 

De film veroorzaakte in de jaren tachtig een storm van verontwaardiging in het debat rond de publieke financiering van de kunsten en heeft vandaag de dag niets van zijn levensbevestigende weerklank verloren. Zoals een personage in de film zegt: “Als een zwarte in Amerika het laagste van het laagste is, wat is dan een zwarte homo?”