Harun Farocki (1944–2014) begon zijn carrière als redacteur bij het filmtijdschrift Filmkritik en begon in de jaren zestig met het maken van films, in een sterk gepolitiseerde culturele omgeving. In de loop van zijn carrière produceerde hij talrijke radio-uitzendingen, video-installaties en meer dan honderd films, waarvan vele voor televisie. Hij is vooral bekend om zijn essayfilms, zoals Zum Vergleich, Ich glaubte Gefangene zu sehen, Auge/Maschine I–III, Arbeiter verlassen die Fabrik, Bilder der Welt und Inschrift des Krieges en Nicht löschbares Feuer. Veel van deze werken zijn expliciet politiek en behandelen thema’s als arbeidspraktijken en de productie van beelden. Zijn films onderzoeken ook vaak de relatie tussen oorlogvoering, kapitalisme en representatie.
