A Scary Time

“Vanavond verkleden we ons voor de pret. Als enge kobolden en een skelet. Als heksen en duivels en dingen die we nog nooit hebben gezien. Dat is wat we doen met Halloween.” Aan het rijmwoord is Peter Henry “Skeleton” Wilcox. De Amerikaanse knaap verkleedt zich in deze zwart-witte voorlichtingsfilm, gedraaid in 1960, voor een jaarlijks potje trick-or-treat met zijn schoolvrienden. Maar de vangst van deze nacht is niet voor henzelf. Met een UNICEF-trommel en piketten in de hand zamelen ze geld in voor kinderen in het globale Zuiden die in hongersnood leven.

Prachtige nachtscènes van spelende kinderen in kostuum maken A Scary Time een technisch verdienstelijke film, maar het zijn de ongemakkelijke parallelmontages van documentairemakers Clarke en Hughes die het tot een relevant werk maken. Vrolijke beelden en klanken van de welgestelde Henry en zijn schoolgenoten wisselen voortdurend af met die van huilende, ondervoede kinderen. Waar Amerikaanse kinderen kunnen schuilen in de veiligheid van hun enge traditie, geeft het regieduo een ontnuchterende kijk op een ander soort angst die zij moeilijker kunnen verbeelden.

De dialectiek die tussen beide ontstaat is weinig subtiel, maar daarom niet minder effectief. Een dansmontage over culturen en grenzen heen geeft de kijker ademruimte. A Scary Time is ontegensprekelijk een lastige kijkervaring met een verouderd geopolitiek wereldbeeld, maar binnen een filmhistorische context zorgen de ingezette technieken en de durf van Hughes en Clarke voor een bijzondere tijdscapsule.