The Hymns of Muscovy is een reis naar de planeet uit de titel, een omgekeerde tweelingstad van Moskou in de ruimte. Terwijl we over het oppervlak glijden, passeren historische architecturale stijlen: het uitbundige socialistisch classicisme, ook bekend als het stalinistische imperium, het laconieke en brutalistische Sovjetmodernisme, en de mengelmoes van hun hedendaagse imitaties en heroplevingen.
Via dans toont The Motherfucker’s Birthday het kwaad van de dictator, en de gruwel die mensen onder machtige politieke leiders moeten doorstaan. Saddam Hussein danst, George W. Bush danst, iedereen danst – wat blijft er dan nog over voor het Iraakse volk, behalve meedoen?
Op 10 november om 9u05 in de ochtend stoppen elk jaar opnieuw over heel Turkije mensen waarmee ze bezig zijn. Auto’s gaan aan de kant, voetgangers staan stil. Op die dag en dat tijdstip overleed in 1938 Mustafa Kemal Atatürk, de oprichter en eerste president van de Turkse republiek. Els Opsomer legt zo’n moment vast op beeld.
Een spaarzaam en minimalistisch reisverslag over Istanbul. Een buitenlandse vrouw mediteert over het uiteenvallen van een relatie terwijl ze van hotelkamer naar hotelkamer verhuist. In een stad die tegelijkertijd toegewijd is aan de islam en aan seculier nationalisme, vindt ze haar toevlucht in kwetsbare en strenge rituelen.
Filmmaker Kayt Schneider wandelt door de Brusselse Zuidmarkt en legt daar het vreedzame en poëtisch samenleven vast van verschillende mensen en culturen.
Net als een dier in een van Eadweard Muybridge’s wetenschappelijke foto-experimenten worden vijf onopvallende momenten in het leven van een man door een vrouw geobserveerd. Een studie in visuele obsessie en een nieuwe invulling van het begrip van de “gaze”.
Loveboard is een speelse reflectie op de digitale en emotionele restanten van een queer relatie. Door het zorgvuldig manipuleren van mechaniek en de zachte aandacht voor de intimiteit van het opgegraven archief, ontstaat een parallelle beweging van blijven hangen en weerstand bieden aan het vluchtige.
Een stille film met collages en geschilderde scènes van vrijpartijen tussen kunstenaar Carolee Schneemann en haar toenmalige partner, componist James Tenney, gadegeslagen door hun kat Kitch.
Marthe Peters zoekt in haar geliefde kat Henry iets zachts om in te wonen, een vachtje waarin ze zich kan terugtrekken. Tussen lakens en vlekjes bloeit een liefdesverklaring op. Een ode aan de intieme ruimtes waarin we leren leven en rusten.
Lang stilstaande beelden, tekst en geluid worden met elkaar verweven en ontvouwen het verhaal van een anonieme groep die haar tijd vult met het in kaart brengen van afstanden. Die onschuldige metingen maken plaats voor politieke: hoe brengen beeld en geluid geschiedenis over?
Nadat ze met moeite het geld bij elkaar heeft gesprokkeld om een abortus te betalen, besluit de regisseur dit te vieren met een feestje. Aanwezig zijn haar bejaarde buurman, een muzikant, haar homoseksuele huisgenoot en bedwantsen.
Schrijfster Marguerite Duras, lid van het Franse verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog en echtgenote van een Holocaust-overlever, geeft in deze fictieve brievenfilm met haar titulaire alter ego stem en taal aan een diep-persoonlijk verdriet.
Rana Nazzal Hamadeh zoekt in kleurrijke, lage resolutie beelden naar planten, die geteisterd zijn door vestigingskolonialisme. Meer dan als aanklacht, voelt Hamadehs docu-essay als een herwaardering van de (politieke) kracht die in gewassen als sumac en hertshoornvaren schuilt.
De ontroerende observatie Spaghetti Aza schetst niet alleen het portret van een slaperige jongen, maar indirect ook dat van twee liefhebbende ouders. Een home video van één minuut door Ken Jacobs, een pionier van de Amerikaanse avant-garde film uit de jaren zestig en zeventig.
Door het verweven van esoterische teksten en beelden beklemtoont Working Knowledge of Ritual de verbondenheid tussen spiritualiteit en de natuur. De film roept reflecties op over onze energieën en ons bestaan in relatie tot de natuur, met als inspiratiebron de geschriften van Leonard Jones.
Het is zomervakantie, twee beste vriendinnen brengen al hun tijd samen in huis door. Ze zijn onafscheidelijk. De vanzelfsprekendheid van hun samenzijn wordt op de proef gesteld door de tussenkomst van de puberteit. Terwijl de zomer voortduurt, zorgt het veranderen van hun lichamen voor een ongemakkelijkheid in hun vriendschap.
Met afwisselend stop-motion en long takes blikt Vukica Đilas een persoonlijke encyclopedie in die bijna dertig jaar overspant, vol herinneringen aan geliefden, reizen en sociopolitieke randverschijnselen. Đilas’ observaties zijn als die van een kind: verwonderd door haar omgeving en de details daarin.
Drie jaar na de publicatie van Marguerite Duras’ kinderboek Ah! Ernesto rukken Jean-Marie Straub en Danièle Huillet de titulaire protagonist los van de pagina’s voor een atypische filmadaptatie van haar kortverhaal.
Op zoek naar een betere plek op aarde, steken mensen de oceaan over. Hoewel hun paden kruisen, lijken ze elkaar nooit te ontmoeten. Het Paradijs is een luchtige maar kritische beschouwing over de ethiek van massatoerisme.
Voor migranten is het verkrijgen van officiële documenten een symbool van de fel begeerde vrijheid en zekerheid. Maar hoe vind je je weg in het administratieve doolhof? Deze film onderzoekt de relatie tussen identiteit, ras en Europese bureaucratie.
Dit videodagboek speelt zich af in de flat van een jonge vrouw en belicht de angsten en fantasieën over haar lichaam wanneer ze wakker wordt met een opgezwollen gezicht, vol zelfhaat na een nacht van dwangmatig overeten.
Pol Gasco Robles is in de ban van de gouden bergen die technokapitalisten en crypto bro’s hem via het internet beloven. Luxe is voor hem geen bijproduct van succes, maar een doel op zich. Gala Hernández López stelt hem kritische vragen.
Ondergedompeld in de gemeenschap van kunstenaars en lokale bewoners van Ibiza, benaderde Nicola L. het eiland als een levend landschap, gevormd door mythologie en gedeelde ervaringen. In film Les têtes d’Ibiza vloeien fictie en documentaire naadloos in elkaar over.
Op een warme, zomerse dag zoeken vijf pubers verkoeling bij een rivier. We observeren het gedrag van het groepje, hun blikken, gedraal en gedraai. Maar de heerlijke, lome rust dreigt verstoord te worden.
Een reis naar de onderwereld begint in onze eigen ingewanden. Van het intieme ritme van de spijsvertering breit de film verder tot de totstandkoming van verschillende tijden, geïnspireerd op El Pez de Oro van Gamaliel Churata waarin hij stelt dat “we allemaal de doden levend met ons meedragen; dat de doden leven.”
Shellie Fleming haalt Sylvia Plaths gedicht Tulips uit elkaar en maakt nieuwe woordcombinaties. De poëzie laat zich horen, zien en voelen in Devotio Moderna, dat zo een zeer tastbare ervaring wordt.
Kaki is een 60-jarige weduwe die samenwoont met haar Nepalese huishoudster, Malti. De film speelt zich af op een middag in hun huis, waar op het balkon een bloem tot bloei komt.
Caroline Poggi, Jonathan Vinel, Frankrijk, 2025, 31’
In deze hybride 3D-animatiefilm reflecteert een pseudo-intellectuele beestenboel met gortdroge humor en via Disney-fonts op het hedendaagse politieke landschap.
Hoe abstraheer je het overlijden van een naaste? Welke textuur krijgt dit? Welke kleur? Na het verlies van zijn vader boetseerde LUCA-alumnus Brecht De Cock een transmediaal antwoord op deze onmogelijke vragen.
13 september 1993: de handdruk tussen Yasser Arafat, Yitzhak Rabin en Bill Clinton in de tuin van het Witte Huis na het tekenen van de Oslo-akkoorden. Een historisch moment, twintig keer herhaald.
Floor van der Meulen, Issa Touma, Thomas Vroege, Syrië, Nederland, 2015, 13’
Op een ochtend in augustus 2012 zag de Syrische fotograaf Issa Touma jonge mannen zandzakken zijn straat in slepen: het begin van de Syrische opstand in de stad Aleppo. Touma legde negen dagen lang vast wat er gebeurde.
Een Palestijnse grootmoeder keert terug naar haar geboortestad Haifa, waar ze het landschap verkent op de enige mogelijke manier: als een digitale geest via Google Street View.