Abonneer voor €30 en krijg een jaar lang toegang tot het volledige streaming aanbod. Daarmee steun je niet alleen ons magazine, maar ook de betrokken filmmakers.
we would be freer
Rana Nazzal Hamadeh zoekt in kleurrijke, lage resolutie beelden naar planten, die geteisterd zijn door vestigingskolonialisme. Meer dan als aanklacht, voelt Hamadehs docu-essay als een herwaardering van de (politieke) kracht die in gewassen als sumac en hertshoornvaren schuilt. De medicinale eigenschappen van hun bladgroen en de wortels die ze hebben in de keukens en landschappen van zowel de inheemse Amerikanen als de Palestijnen – hier op de spaarzame klankband vertegenwoordigd door Linda Deer en researcher Raya Ziada – zijn een brug die de volkeren vanop afstand met elkaar verbindt.
Ondanks de vaak contextloze close-ups, voelen de persoonlijke ervaringen van de twee vrouwen als een alternatieve les biologie, onaangeroerd door de dominante westerse blik op medicijnen. In hun herbarium is geen sprake van flamigel voor brandwonden, wel van hertshoornvaren. Sumac-oogst is parate kennis, geen zoekterm op het internet. Hun connectie met de natuur is er één die westerlingen al lang hebben verloochend. Ze getuigt van een grotere zelfredzaamheid, die kost wat kost bewaard moet blijven. Ziada verwoordt het zo: “If we don’t have sovereignty over our food, we’ll always be dominated”.