9 Days: From My Window in Aleppo

In deze authentieke en noodzakelijke dagboekfilm over het verlangen naar vrijheid en gemeenschap, reflecteert de filmmaker op wat het betekent om jong en queer te zijn in Tunesië vandaag de dag.

Elke vorm van communicatie bestaat uit codes en het ontcijferen daarvan. In Before Then, biecht Mengzhu Xue haar oma een geheim op, verpakt in een Engelse brief die ze fonetisch uitschrijft in het Chinees en laat voorlezen door haar grootmoeder.

Een filmische brief aan het titelpersonage, die Tunesië verliet en nu in België woont. Opgenomen in het eerste jaar na de Tunesische revolutie is dit een poëtische reis door een onrustig landschap. Tussen orde en chaos onthult de film een land van ontgoocheling, maar ook van humor en hoop.

Aan de hand van internet beelden die Israëli’s deelden tijdens de Golfoorlog, de Eerste Intifada en trance-concerten, schetst Shuruq Harb het portret van een Palestijnse tiener in de jaren negentig. In de spiegel van de Israëlische popcultuur en het politieke klimaat van de Oslo-akkoorden worstelt zij met haar angsten.

Aan de rand van de stad staan de nieuwe moderne gebouwen stil en zoemt de snelwegbrug. Vogels cirkelen in de lucht en een jonge man, verborgen onder zijn hoodie, rijdt op zijn e-scooter over een pad door het park. Het enige irritante element is het geweer over zijn schouder.

De uitgestrekte vlaktes in Oman lijken zoveel op Mars, dat ze als oefenplek voor astronauten worden gebruikt. Twee lokale meisjes vergapen zich als nieuwsgierige wetenschappers aan de sterrenhemel, terwijl de Europese astronauten filosoferen over wonen op de Rode Planeet.

De Braziliaanse trans vrouw Gisberta woonde als immigrante in Portugal. Nadat ze er op brute wijze werd vermoord, werd ze een icoon voor de rechten van transgender personen.