gecureerd door
Leong Puiyee

double bill #1

Door decors om te zetten in metaforen wordt het filmscherm een weerspiegeling van innerlijke en collectieve besognes, op de fragiele grenzen tussen ontsnapping en gevangenschap. Meltse Van Coillie’s elephtantfish en Taiki Sakpisits The Age of Anxiety verkennen deze liminale ruimte, gevangen tussen droom en verval.

gecureerd door
Nina Rodríguez

double bill #2

Zorgeloze bruine kleurtjes en vluchtige romances: van een filmische zomer hebben we hoge verwachtingen. Toch laait in Le Film de l'été en Lo que no se dice bajo el sol seizoensgebonden somberheid op. Ze duiken kopje onder in de nasleep van een scheiding en mediteren over zonovergoten verdriet – onderweg naar Marseille of Mexico.

gecureerd door
Aleksandra Ławska

double bill #3

Waar Ibro Hasanović filmt wie afscheid neemt, laat Stefan Kruse Jørgensen zien hoe beelden van naoorlogse migranten ook terugkeren: ze blijven eindeloos circuleren, ontdaan van intimiteit. Samen volgen deze werken de migratie van lichamen en hun representaties. De ene rouwt om het verlies van aanwezigheid, de andere onderzoekt de overdaad ervan.

gecureerd door
Ana David

double bill #4

Het onzichtbare — of het nu gaat om een lichaam dat asiel wordt geweigerd of een reis die onder de radar moet blijven — vormt de kern van deze films. Binnen deze afgesloten ruimtes is de camera een instrument van verzet: om te herinneren, om te verbeelden en om ruimte te bieden aan wie vecht om gezien te worden.

gecureerd door
Ren Scateni

double bill #5

In All We Ever Wanted Was Everything en I Am Good at Karate zweeft de adolescentie tussen verveling en volwassenwording. Beide films herinneren ons eraan dat jeugd ook draait om leven in het moment — rondzwerven, wachten en durven dromen over wat er daarna kan komen. 

gecureerd door
Valentina Giraldo

double bill #6

Deze double bill dompelt ons onder in de delicate grens tussen lichaam en wereld. In Água e Sal legt Luisa Mello een zwevend lichaam vast dat heen en weer drijft tussen continenten en bewustzijn. Juan Francisco Rodríguez luistert in Borde de nieve naar hoe de tropen, hun sneeuw langzaam uitademen, tot ze verdwijnt.

gecureerd door
Émilie Poirier

double bill #7

Voor veel jongeren wordt wachten een manier van leven. In Waithood toont Louisiana Mees-Fongang een generatie die ronddwaalt over de daken van Athene, gevangen tussen uitputting en verlangen. In Copa-Loca dwaalt Christos Massalas door een ander soort ruïne: een verlaten zomerresort.

gecureerd door
Sanghoon Lee

double bill #8

Wat maakt iemand tot zichzelf? Zijn het herinneringen, onze omgeving, of relaties? Juanita Onzaga’s The Jungle Knows You Better Than You Do en Lee Kyeong-won's Nowhere Else verkennen deze vraag en zoeken naar de grens tussen wie we waren en wie we worden.

gecureerd door
Diego Armando Aparicio

double bill #9

Wat ettert onder de huid, komt naar buiten en laat littekens achter. Maar met de hulp van wie dapper genoeg is om dit verborgene aan het licht te brengen, blijft het bestaan, en biedt het weerstand. Deze filmmakers laten zien hoe het overleven van trans personen afhankelijk is van herinnering en heruitvinding, van het weigeren om de wereld te laten beslissen wie er mag bestaan.

gecureerd door
Aurélien Marsais

double bill #10

Adolescentie in stilstand: jongeren gevangen tussen nihilisme en hoop. Hun verbeelding wordt een manier om te overleven. Beide films laten zien hoe jongeren zichzelf uitvinden wanneer de wereld hen geen andere plek biedt dan tussenruimtes.

gecureerd door
Anne Gaschütz

double bill #11

Op plaatsen waar verlangen wordt gecontroleerd, wordt het lichaam van een vrouw een strijdtoneel — tussen traditie, overleven en de hoop op vrijheid. Bülent Öztürks Houses With Small Windows en Hoda Taheri’s Mother Prays All Day Long laten zien welke prijs je betaalt als je meer wilt dan wordt toegestaan.

gecureerd door
Borjana Gaković

double bill #12

Waar komt hoop vandaan? In zowel This Day Won’t Last als Scum Mutation leren we: uit doorzettingsvermogen. Waar de ene film fluistert, schreeuwt de andere, maar beide dringen aan op de aanwezigheid van queer leven.

gecureerd door
Daniel Šuljić

double bill #13

Wanneer de structuren die ons bij elkaar houden beginnen te vervormen, glijden we weg naar ruimtes waar logica wankelt. Ons leven verandert voortdurend, en deze filmmakers laten zien hoe, onder druk, onze innerlijke landschappen veranderen en ons naar een onverwachte vorm van tederheid leiden. 

gecureerd door
Nastaran Tajeri-Foumani

double bill #14

Er bestaat geen kaart voor de ruimte tussen het reële en het ingebeelde. Voor Olivier De Vos en Pol Merchan wordt verlangen hun leidraad om hierin te navigeren. Queerness droomt zijn eigen geografieën en ruimtes waar heruitvinding een manier van leven wordt: atopisch, onhandelbaar, en fluïde. 

gecureerd door
Oana Ghera

double bill #15

Diego Quinderé de Carvalho en Andrés Jurado zoeken over continenten en eeuwen heen naar wat er overblijft na extractie van land, van herinneringen, van geest. Hun films laten zien hoe landschappen herinneringen bewaren aan wat de geschiedenis probeert te begraven, en biedt een blik op vormen van verzet. 

gecureerd door
Emilia Mazik

double bill #16

Eten als ritueel en als spektakel: onze maaltijden draaien nooit alleen om voedsel. Aan de eettafel zijn gezelschap, klassenbewustzijn en culturele waarden altijd mee aanwezig. Zowel Les Gestes du repas van Luc de Heusch als Love Goes Through the Stomach van NEOZOON tonen hoe gemeenschappen zichzelf via eten definiëren.

gecureerd door
Teresa Vieira

double bill #17

Onze fascinatie voor het leven op Mars en voor het verkennen van het uitgestrekte onbekende, heeft veel te maken met onze kijk op het hier en nu. In zowel Mars, Oman als The End of Suffering (A Proposal) wordt de kosmos een spiegel voor onze angsten, hoop en behoefte aan betekenis.

gecureerd door
Rebecca Jane Arthur

double bill #18

In deze double bill vormt broederschap een fragiele rode draad, gespannen over tijd, afstand en de zachte pijn van herinneringen. Samen reflecteren de films van Minne en Delanghe op de kwetsbaarheid van tijd en op wat voorbij gaat, en wat blijft.

gecureerd door
Iris Diane Palma

double bill #19

Ruimtes die bedoeld zijn om te kweken en te beheersen beloven controle, maar toch glipt er altijd iets rusteloos door de mazen van het net. In die stille ontsnapping komt net hun schoonheid tot bloei. Deze films blijven hangen in afgesloten werelden – de ene botanisch, de andere psychologisch – en laten zien hoe zorgzaamheid de ruimtes waarin we leven vormgeeft.

gecureerd door
Dora Leu

double bill #20

In videodagboeken wordt het leven zowel geleefd als geobserveerd, met de camera als spiegel die onszelf reflecteert in de tijd. De op internet gevonden beelden in Because We Are Visual van Olivia Rochette en Gerard-Jan Claes versterken wat Jonas Mekas al decennia eerder vastlegde in zijn Self-Portrait: ons verlangen om het alledaagse om te zetten in iets blijvends.