The Age of Anxiety

Een reeks portretten van Barbara Hammers vrienden en geliefden wordt in Women I Love afgewisseld met speelse beelden van fruit en groenten. Die combinatie roept het idee op van een tantrisch schilderij waarin seksualiteit voortduurt.

In 1998 stierf Semira Adamu, een twintigjarige Nigeriaanse immigrante, op Belgische bodem door verstikking onder een politiekussen. Twintig jaar later vertellen twee vrouwen haar verhaal in een gedeelde strijdkreet.

Door het verweven van esoterische teksten en beelden beklemtoont Working Knowledge of Ritual de verbondenheid tussen spiritualiteit en de natuur. De film roept reflecties op over onze energieën en ons bestaan in relatie tot de natuur, met als inspiratiebron de geschriften van Leonard Jones.

Loveboard is een speelse reflectie op de digitale en emotionele restanten van een queer relatie. Door het zorgvuldig manipuleren van mechaniek en de zachte aandacht voor de intimiteit van het opgegraven archief, ontstaat een parallelle beweging van blijven hangen en weerstand bieden aan het vluchtige.

Een reis naar de onderwereld begint in onze eigen ingewanden. Van het intieme ritme van de spijsvertering breit de film verder tot de totstandkoming van verschillende tijden, geïnspireerd op El Pez de Oro van Gamaliel Churata waarin hij stelt dat “we allemaal de doden levend met ons meedragen; dat de doden leven.”

De Spaanse surrealist Luis Buñuel schreef zijn allereerste wapenfeit samen met Salvador Dalí, waarbij ze zich baseerden op hun eigen dromen. Staar je niet blind op het plot, Buñuel laat chronologie bewust achterwege en kiest voor een Freudiaanse droomlogica waarin scènes met haken en ogen aan elkaar hangen.

Een jonge vrouw, gespeeld door Chantal Akerman zelf, komt haar Brusselse flat binnen en begint aan een huishoudelijke routine die gaandeweg steeds verder ontaardt. Het alledaagse parodiërend dweilt ze de vloer, poetst haar schoenen, plakt de spleten van de deur met plakband dicht en geeft zo een explosieve wending aan het huiselijk leven.