index

Charel, een verveelde, kalende vijftiger, woont nog bij zijn moeder. Voor de klungelige celibatair vervult haar huisdier—een baars in een veel te kleine visbokaal—een kleinkinderwens die hij nooit voor haar wist te vervullen.

Hoe abstraheer je het overlijden van een naaste? Welke textuur krijgt dit? Welke kleur? Na het verlies van zijn vader boetseerde LUCA-alumnus Brecht De Cock een transmediaal antwoord op deze onmogelijke vragen.

In deze hybride 3D-animatiefilm reflecteert een pseudo-intellectuele beestenboel met gortdroge humor en via Disney-fonts op het hedendaagse politieke landschap.

Het is zomervakantie, twee beste vriendinnen brengen al hun tijd samen in huis door. Ze zijn onafscheidelijk. De vanzelfsprekendheid van hun samenzijn wordt op de proef gesteld door de tussenkomst van de puberteit. Terwijl de zomer voortduurt, zorgt het veranderen van hun lichamen voor een ongemakkelijkheid in hun vriendschap.

Nadat ze met moeite het geld bij elkaar heeft gesprokkeld om een abortus te betalen, besluit de regisseur dit te vieren met een feestje. Aanwezig zijn haar bejaarde buurman, een muzikant, haar homoseksuele huisgenoot en bedwantsen.

Deze korte animatiefilm lijkt speels op het eerste gezicht, maar vertelt in feite op verontrustende manier het verhaal van een leven in de marge van de samenleving. Terwijl de filmmaker citaten voorleest uit gesprekken met een invalide man uit Oost-Duitsland, komt een mechanisch ballet van lichtschakelaars en plastic poppen in beweging.

Een poëtische samensmelting van Yuri Norsteins herinneringen en zijn hoop en angsten voor de toekomst. De film toont zijn naoorlogse jeugd vol onverwerkte tragedies, maar ook, een klein wolfje uit een slaapliedje. Tale of Tales wordt door velen geprezen als de beste animatiefilm aller tijden.

Norman McLaren animeert levende acteurs met de principes die normaal gesproken worden gebruikt om tekeningen of poppen in beweging te brengen. Neighbours is een parabel over twee mensen die met elkaar in conflict komen over een bloem. De politieke context verandert naargelang de persoonlijke standpunten van de kijkers.

Wanneer een ongewoon dichte mist het wilde bos in een sluier hult, dwaalt een hulpeloze egel door de poederachtige mist. Zal de jonge bezoeker zijn weg terug naar huis vinden? Hedgehog in the Fog heeft zijn eigen folklore voortgebracht en er staat zelfs een monument voor de egel in Kiev.

Op een eenzame planeet wordt een musical opgevoerd in een moderne marktplaats. De werknemers van verschillende commerciële instellingen, afgebeeld als antropomorfe dieren, gaan om met verveling en existentiële angst door vrolijke showtunes op te voeren.

In het Oscarwinnende The Wrong Trousers, verhuurt de goedhartige, kaasminnende vrijgezel en uitvinder Wallace de kamer van zijn trouwe en intelligente antropomorfe hond Gromit aan een pinguïn.

Drie surrealistische voorstellingen van communicatiestoornissen die zich voordoen op alle niveaus van de menselijke samenleving. Tijdens dit 12 minuten durende magnum opus toont Jan Švankmajer zijn virtuositeit en grenzeloze inventiviteit door driemaal van artistieke stijl en animatietechniek te veranderen.

Zbigniew Rybczynski werkte tien maanden lang, acht uur per dag aan het Oscarwinnende Tango. Een wirwar van uitgesneden foto’s met ontelbare figuren van alle slag en leeftijd laat hij samenvallen in een feilloos in elkaar klikkende animatie. Een destijds vormelijk zeer vernieuwend werk.

In deze korte animatiefilm van Wallace and Gromit-maker Nick Park worden verschillende dieren in de dierentuin geïnterviewd over hun leefomstandigheden. De film wijst op problemen bij het huisvesten van wilde dieren, maar doet dat met heel wat humor.

Begone Dull Care brengt een wild stuk muziek tot leven met abstract-expressionistische animatie. Evelyn Lambart en Norman McLaren schilderden kleuren, vormen en transformaties rechtstreeks op hun filmstrip, iets wat onmogelijk te simuleren is met digitale tools.

In wat algemeen wordt beschouwd als zijn beste film, reduceert Len Lye cinema tot zijn meest elementaire componenten door krassen te maken op pellicule met behulp van verschillende middelen, variërend van tandheelkundige instrumenten tot een oude Indiaanse pijlpunt. De titel verwijst naar een term uit de moderne natuurkunde: ‘free radicals’ zijn deeltjes energie.

Een klein meisje gaat op een verbijsterende reis naar haar verre toekomst. Oorspronkelijk bedoeld als oefening in digitale animatie, bevat World of Tomorrow bedrieglijk eenvoudige stokfiguurtjes tegen een abstracte achtergrond. De film herinnert er ons aan dat we het leven moeten koesteren.

In Suzan Pitts cultklassieker Asparagus wordt het ontembaar groeien van een aspergeplant gelinkt aan vrouwelijke seksualiteit. Terwijl de urbane wereld absurdistisch doordraait, transformeert de groene vrucht deze realiteit.

Deze experimentele film duikt in gevoelens van verlies en hulpeloosheid, restanten na een traumatische ervaring. De emotionele wonden worden visueel vertaald in een pulserende aanwezigheid die een donker en verontrustend beeld van vrouwelijkheid belichaamt.