Workprint: De Facto Vela Incident

In deze authentieke en noodzakelijke dagboekfilm over het verlangen naar vrijheid en gemeenschap, reflecteert de filmmaker op wat het betekent om jong en queer te zijn in Tunesië vandaag de dag.

Pierre is 25 jaar, heeft een beurs voor een prestigieuze Parijse school, en wordt ondergebracht bij Francine, die 75 is, fysiek beperkt en in een rolstoel zit. Samen zijn ze getuige van het verloop van de Franse presidentsverkiezingen in de lente van 2017, verbijsterd en gedesoriënteerd kijken ze toe.

Een reus zit dag en nacht op een heuvel, ver verwijderd van zijn kleinere medemens. Hij vult zijn dagen met het ordenen van de dingen en zorgt ervoor dat alles zich op het juiste moment op de juiste plaats bevindt.

Aan de hand van internet beelden die Israëli’s deelden tijdens de Golfoorlog, de Eerste Intifada en trance-concerten, schetst Shuruq Harb het portret van een Palestijnse tiener in de jaren negentig. In de spiegel van de Israëlische popcultuur en het politieke klimaat van de Oslo-akkoorden worstelt zij met haar angsten.

De Spaanse surrealist Luis Buñuel schreef zijn allereerste wapenfeit samen met Salvador Dalí, waarbij ze zich baseerden op hun eigen dromen. Staar je niet blind op het plot, Buñuel laat chronologie bewust achterwege en kiest voor een Freudiaanse droomlogica waarin scènes met haken en ogen aan elkaar hangen.

Panning-shots in een herhalende volledige cirkelbeweging tonen een kamer als een opeenvolging van stillevens: een stoel, wat fruit op een tafel, een verzameling eenzame, wachtende voorwerpen. Er is de aan­we­zig­heid van een jon­ge vrouw: filmmaker Chantal Akerman zelf die zit­tend op het bed een appel eet.

Een reeks portretten van Barbara Hammers vrienden en geliefden wordt in Women I Love afgewisseld met speelse beelden van fruit en groenten. Die combinatie roept het idee op van een tantrisch schilderij waarin seksualiteit voortduurt.