streaming bibliotheek

Lang stilstaande beelden, tekst en geluid worden met elkaar verweven en ontvouwen het verhaal van een anonieme groep die haar tijd vult met het in kaart brengen van afstanden. Die onschuldige metingen maken plaats voor politieke: hoe brengen beeld en geluid geschiedenis over?

Loveboard is een speelse reflectie op de digitale en emotionele restanten van een queer relatie. Door het zorgvuldig manipuleren van mechaniek en de zachte aandacht voor de intimiteit van het opgegraven archief, ontstaat een parallelle beweging van blijven hangen en weerstand bieden aan het vluchtige.

Net als een dier in een van Eadweard Muybridge’s wetenschappelijke foto-experimenten worden vijf onopvallende momenten in het leven van een man door een vrouw geobserveerd. Een studie in visuele obsessie en een nieuwe invulling van het begrip van de “gaze”.

Filmmaker Kayt Schneider wandelt door de Brusselse Zuidmarkt en legt daar het vreedzame en poëtisch samenleven vast van verschillende mensen en culturen.

Een spaarzaam en minimalistisch reisverslag over Istanbul. Een buitenlandse vrouw mediteert over het uiteenvallen van een relatie terwijl ze van hotelkamer naar hotelkamer verhuist. In een stad die tegelijkertijd toegewijd is aan de islam en aan seculier nationalisme, vindt ze haar toevlucht in kwetsbare en strenge rituelen.

Op 10 november om 9u05 in de ochtend stoppen elk jaar opnieuw over heel Turkije mensen waarmee ze bezig zijn. Auto’s gaan aan de kant, voetgangers staan stil. Op die dag en dat tijdstip overleed in 1938 Mustafa Kemal Atatürk, de oprichter en eerste president van de Turkse republiek. Els Opsomer legt zo’n moment vast op beeld.

Via dans toont The Motherfucker’s Birthday het kwaad van de dictator, en de gruwel die mensen onder machtige politieke leiders moeten doorstaan. Saddam Hussein danst, George W. Bush danst, iedereen danst – wat blijft er dan nog over voor het Iraakse volk, behalve meedoen?

The Hymns of Muscovy is een reis naar de planeet uit de titel, een omgekeerde tweelingstad van Moskou in de ruimte. Terwijl we over het oppervlak glijden, passeren historische architecturale stijlen: het uitbundige socialistisch classicisme, ook bekend als het stalinistische imperium, het laconieke en brutalistische Sovjetmodernisme, en de mengelmoes van hun hedendaagse imitaties en heroplevingen.

Elke vorm van communicatie bestaat uit codes en het ontcijferen daarvan. In Before Then, biecht Mengzhu Xue haar oma een geheim op, verpakt in een Engelse brief die ze fonetisch uitschrijft in het Chinees en laat voorlezen door haar grootmoeder.

Een weemoedig maar geestig verslag van een reis naar Beijing door filmmaker Viv Li, een Chinese kunststudente die al tien jaar in het buitenland woont. Haar verblijf bij haar familie laat zien hoe ontworteld ze is geraakt door haar leven in Europa.

Handgeschilderde aquarellen verkennen lichamen, verlangen en de spanning tussen beide in deze experimentele animatiefilm. Door een explosie van kleur en beweging die ontsnapt aan klassieke animatie, wordt een ongewone zintuiglijke kracht bereikt. Tekeningen met afwisselende kleuren, lijnen en vlakken, stellen pornografie en normatieve seksualiteit ter discussie.

Er wordt wel eens gezegd dat als een man een parel onder de huid van zijn penis plaatst, hij de vrouw het grootste genot zal brengen. Zij, de ultieme schoonheid, is de parel. Haar onschatbare waarde houdt haar niet tegen om zijn grootste verlangen te vervullen. Ze versmelt in hem, hij blijft achter.

Aan de hand van internet beelden die Israëli’s deelden tijdens de Golfoorlog, de Eerste Intifada en trance-concerten, schetst Shuruq Harb het portret van een Palestijnse tiener in de jaren negentig. In de spiegel van de Israëlische popcultuur en het politieke klimaat van de Oslo-akkoorden worstelt zij met haar angsten.

Shatila, een vluchtelingenkamp dat in Libanon, werd gebouwd toen duizenden Palestijnen in 1948 hun land ontvluchtten. Op een onbepaald moment in de toekomst wordt de droom van de vluchtelingen om terug te keren naar Palestina werkelijkheid.

Martí komt aan in Bilbao voor een artistieke residentie. In zijn nieuwe kamer nemen zijn kleren slechts een klein deel van de enorme kledingkast in beslag. Maar wanneer hij iemand ontmoet, begint de kast toch langzaam vol te raken. Waar is de leegte gebleven, de vrije ruimte, het kleine hoekje dat van hem was?

Door één camerabeweging onderzoekt deze film onze relatie met de grond. Het gezichtspunt wisselt voortdurend. Plaatsen, objecten, mensen en gebeurtenissen komen in beeld. Deze observaties versnellen geleidelijk en onthullen een dubbelzijdige grond die omdraait als een opgeworpen munt, om daarna weer te vertragen en rond de rand van de aarde te slingeren.

De inwoners van Zinal zijn nihilistisch en cynisch. Zelfs wanneer een paraglider op mysterieuze wijze uit de lucht valt lijkt het hen niets te kunnen schelen. Het stadje in de Zwitserse Alpen kijkt recht op naar de smeltende gletsjers van de Couronne Impériale. Als de dreiging zo onmiddellijk is, en de persoonlijke onmacht zo groot, is er dan een andere manier dan te reageren met onverschilligheid?

Filmmakers Paul Shemisi en Nizar Saleh beginnen aan een reis van de Democratische Republiek Congo naar Duitsland om hun nieuwste film te vertonen. Tijdens een tussenstop in Angola neemt hun reis echter een schrijnende wending wanneer de luchthavenautoriteiten de echtheid van hun documenten in twijfel trekken.

Old Child toont het gefragmenteerde verhaal van Hazem, die Gaza moest ontvluchten. In deze stream-of-consciousness montage van dromen en herinneringen zoekt hij naar orde, maar ook naar de schoonheid die hij achterliet.

Panning-shots in een herhalende volledige cirkelbeweging tonen een kamer als een opeenvolging van stillevens: een stoel, wat fruit op een tafel, een verzameling eenzame, wachtende voorwerpen. Er is de aan­we­zig­heid van een jon­ge vrouw: filmmaker Chantal Akerman zelf die zit­tend op het bed een appel eet.

In wat je zijn allereerste ‘vlog’ kan noemen, reflecteert de Litouwse avant-garde filmmaker Jonas Mekas op zijn leven en op cinema en representatie.

Aan de hand van online verzamelde videodagboeken en beeldmateriaal creëren filmmakers Olivia Rochette en Gerard-Jan Claes een eigen poëtisch universum waar via webcam gedeelde gedachten, verlangens en beslommeringen samenvloeien.

Swollen Stigma is een surrealistische vertelling over verlies. Een vrouw reist zowel letterlijk als mentaal door verschillende kamers terwijl lesbische fantasieën en herinneringen aan een geliefde haar verbeelding vullen.

Een kunstmatige zomer in een serre. In een veelheid van kleuren groeien anjers naar de zon toe totdat ze klaar zijn voor hun bestemming als snijbloem. Carnations is een audiovisuele meditatie over bewegingen binnen een anjerkwekerij vlakbij het huis van filmmaker Martijn Van de Wiele.

Dit avant-garde werk legt bloot hoe we ons achter een façade verschuilen in tijden van crisis, alsof er niks aan de hand is. Arthur Lipsetts eerste collagefilm mixt tientallen zwart-wit foto’s met audiofragmenten van terloopse gesprekken. Af en toe predikt een stem: “Very nice, very nice.” De subtiele kritiek op de tijdgeest van de jaren zestig in de Verenigde Staten, leverde de film een Oscarnominatie op.

Magic, a portrait of Joris rijgt beelden uit verschillende periodes aan elkaar. Versleten VHS-captaties die door de vader van de kunstenaar zijn gefilmd, worden afgewisseld met 8mm-impressies van haarzelf. Beide hebben hetzelfde onderwerp: een jongen is zowel zoon als broer. Door beelden van toen en nu met elkaar te verbinden, opent zich een nieuw verhaal van herinneren.

Winter. Een vijftienjarig meisje in een afgelegen Georgisch stadje probeert toenadering te zoeken tot haar oudere broer, net op het moment dat hij besluit het huis te verlaten op zoek naar werk in het buitenland.

Een filmische brief aan het titelpersonage, die Tunesië verliet en nu in België woont. Opgenomen in het eerste jaar na de Tunesische revolutie is dit een poëtische reis door een onrustig landschap. Tussen orde en chaos onthult de film een land van ontgoocheling, maar ook van humor en hoop.

Sofia is weer in paniek. Het universum neemt contact met haar op via een buitenwereldse dialoog. Lentzou’s korte film is een symfonie voor de planeet Mars, waarin mensen wakker dromen en vechten voor de liefde.

De uitgestrekte vlaktes in Oman lijken zoveel op Mars, dat ze als oefenplek voor astronauten worden gebruikt. Twee lokale meisjes vergapen zich als nieuwsgierige wetenschappers aan de sterrenhemel, terwijl de Europese astronauten filosoferen over wonen op de Rode Planeet.