Abonneer voor €30 en krijg een jaar lang toegang tot meer dan 70 korte films in onze streamingbibliotheek. Hiermee steun je niet alleen ons magazine, maar ook de betrokken filmmakers.
Nog 31 dagen beschikbaar
deel van
blank space
Women I Love
In het decennium na Stonewall was het creëren van positieve beelden van lesbiennes bijzonder urgent, doordat de toen bestaande representatie van lesbisch verlangen dat beeld grondig pathologiseerde. De experimentele films van Barbara Hammer uit de jaren zeventig verzetten zich tegen de medicalisering en pathologische categorisering van de lesbienne.
Women I Love, waarin een reeks beelden van groenten en bloemen fungeert als uiterst suggestieve manifestaties van wat wellicht de vagina’s zijn van de vrouwen uit de titel, is een liefdevol, grappig en sexy eerbetoon aan die vrouwen, maar kan ook worden gelezen als een bespotting van classificatie an sich. De talloze systemen—van seksuologie en psychoanalyse tot de medische wetenschap—die probeerden de lesbienne te ‘kaderen’, worden op de hak genomen door het onophoudelijk presenteren van die lesbische beeldtaal.
Uiteraard is de film ook een (half grappig) eerbetoon aan Georgia O’Keeffe en aan de subtiele suggestiviteit van poëtische uitingen met bloemen als metaforen. (Een opvallend verschil in Hammers benadering van flora in Women I Love is dat het niet alleen gaat over bloemen, maar ook over groenten—om op te eten!)
Bio Barbara Hammer
Barbara Hammer (1939-2019) was een Amerikaanse feministische filmmaker, beeldend kunstenaar en lesbische activiste met een carrière van meer dan vijftig jaar, vol opzienbarend werk rond gender en seksualiteit, en later ook ziekte en sterfelijkheid. Ze produceerde meer dan negentig films, van experimentele korte films tot essays en lange documentaires, maar ook performances, installaties en foto’s die de representatie van lesbiennes belichten. In haar werk doorbreekt Hammer traditionele opvattingen over vrouwelijke seksualiteit door deze te laten zien zoals ze is: complex, rommelig, menselijk.