Overslaan en naar de inhoud gaan
yanco Home
Menu
  • Home
  • kijk
  • magazine
  • kalender
  • index
  • Abonneren
Zoeken Meld je aan
  • nl
  • en
You are here
  • Home
  • Magazine
  • Cirkels van geweld
Cyclepaths (Anton Cla, 2023)
Cyclepaths (Anton Cla, 2023)

Cirkels van geweld

Anton Cla’s Cyclepaths

artikel door
Hanne Schelstraete
11.09.2023

Een zwerm trekvogels cirkelt bij avondschemering door de lucht. Een hond loopt rondjes op het ijs. Een kraan draait langzaam rond haar eigen as en de vleugels van een windmolen bewegen op het ritme van de wind. Zo toont Cyclepaths telkens weer een cirkelbeweging die ogenschijnlijk vooruitgaat, maar altijd terugkomt op hetzelfde startpunt. Een repetitief traject zonder eind.

Via die associatieve lussen door wijst regisseur Anton Cla op het blinde geweld dat al zo lang deel uitmaakt van onze maatschappij, maar recent pas hoogtechnologische proporties aannam. Want dezelfde vernuftige technologie die ervoor zorgt dat de vleugels van een molen en de wielen van een elektrische step draaien en blijven draaien, maakt het ook mogelijk dat een jongen op een step zomaar een drone uit de lucht schiet. Alsof hij het dagelijks doet, richt hij een jachtgeweer op de hemel en mikt hij tussen de vogels recht op doel.

Wat later dringen twee gewapende mensen een tram binnen en schieten een jongen door het hoofd. Wolkenkrabbers storten naar beneden. Een multiple rocket launcher vuurt aan een snel tempo de ene na de andere raket af. De operator drukt vanuit zijn kantoor, met een koffie in de hand een knop in. Hij wordt niet geconfronteerd met het leed dat hij aanricht en weet nauwelijks wie of wat hij vernielt.

Snel wordt duidelijk dat Cla’s opeenvolging van cirkels geen formalistisch spelletje is, maar een weerspiegeling van de onophoudelijke en repetitieve stroom van geweld. Verklaringen geeft deze afstudeerfilm niet, oplossingen evenmin. Stof tot nadenken biedt hij daarentegen in overvloed, want wat leidt tot meer geweld? Is het de toenemende individualisering? Nieuwe technologische mogelijkheden? Of de invloed van gewelddadige videogames?

Die laatste krijgen speciale aandacht in Cyclepaths. Cla maakte zelf computergegenereerde 3D-animatie die recht uit een videogame lijkt te komen. Als in een first person shooter game volgen we de personages op de rug — gezicht steeds buiten beeld — terwijl ze op hun doel afstappen. Ze wandelen ietwat houterig en laten hun voeten net iets te lang boven de grond zweven. Daardoor komt de nadruk nog meer te liggen op het visuele en het besef dat we niet kijken naar de werkelijkheid, maar naar een beeld dat die werkelijkheid op een bepaalde manier weergeeft. In plaats van het geweld zo realistisch mogelijk af te beelden, benadrukt Cla liever de constructie ervan.

Naarmate het einde van de film nadert, worden de beelden steeds dubbelzinniger. Terwijl raketten aan een moordend tempo uit de raketwerper vliegen, loopt een massa figuren krioelend door elkaar. De cyclus van geweld mobiliseert de massa en drijft haar tot waanzin. De figuren lopen alle kanten uit, niet richting hun vertrekpunt maar juist zo ver mogelijk daarvandaan. In hun vlucht doorbreken ze al rennend de dominante kringloop, die Cyclepaths zowel inhoudelijk als vormelijk overheerst. Ze doorbreken het geijkte patroon en bieden een glimp van een hoopvolle toekomst.

Lees meer

Cyclepaths

Anton Cla, België, 2023, 12’

Aan de rand van de stad staan de nieuwe moderne gebouwen stil en zoemt de snelwegbrug. Vogels cirkelen in de lucht en een jonge man, verborgen onder zijn hoodie, rijdt op zijn e-scooter over een pad door het park. Het enige irritante element is het geweer over zijn schouder.

Lees meer

    lees meer

    © Perpetual Night (Pedro Peralta, 2020)
    artikel
    Lees meer

    Choreografie met lens en licht

    Pedro Peralta’s Perpetual Night

    Inge Coolsaet
    04.02.2021

    De technische uitdaging die de jonge Portugese filmmaker aangaat in zijn kortfilm Perpetual Night getuigt van onverbiddelijke bekwaamheid.

    Lees meer
    © Wank Stallions (Alison Murray, 1993)
    Wank Stallions (Alison Murray, 1993)
    essay
    Lees meer

    Tales of Longing

    “solitude au masculin”

    Savina Petkova
    27.10.2025

    In “solitude au masculin”, curated by Inge Coolsaet for argos, the emotional struggles of men passed down from generation to generation are observed through the queer and feminist lenses of three films, spanning from the 90s through today. The internal battles of the characters reveal discrepancies, conflicting masculinities, and a distressing solitude. Savina Petkova unravels a tale of longing throughout the short film programme.

    Lees meer
    La Jetée
    list
    Lees meer

    “Greatest” Short Films of All Time 2025

    02.02.2026

    As a collective love letter to the art of short-form moving image, yanco and Kurzfilm Festival Hamburg, together with Talking Shorts, invited filmmakers, curators, critics, and scholars worldwide to participate in a first-ever poll of its kind. Invitees were asked to nominate ten audiovisual works under sixty minutes that they personally consider the “greatest” of all time. Through this non-academic approach to canon-building, this has led to an inspiring list of 105 titles.

    Lees meer
    Water and Salt (Luisa Mello, 2019)
    Water and Salt (Luisa Mello, 2019)
    essay
    Lees meer

    Waterspanningen

    Luisa Mello’s Água e Sal

    Kathy Vanhout
    03.04.2022

    Behalve water, zout en wolken, passeren in Luisa Mello’s werk jonge en oude mensen, kunstenaars, dieren en steden, dingen die de oorsprong vormen van haar documentaires. Verder maakt ze in haar werk ruimte vrij voor fictieve bedenkingen en interpretaties. In Água e Sal schiet er weinig documentaire over. Ze keert naar binnen en probeert in tien minuten een gevoel te vertalen, een denkproces, een gewaarwording. In dit soort situaties, waar woorden ontoereikend zijn en waar de werkelijke wereld niet zomaar een antwoord biedt, bouwt Mello de beelden zelf. Of ze vindt ze in archieven.

    Lees meer
    © Plot Point (Nicolas Provost, 2007)
    Plot Point (Nicolas Provost, 2007)
    essay
    Lees meer

    (Re)framing Tension

    “Why Don’t the Cops Fight Each Other?”

    Tianyu Jiang
    02.09.2025

    Curated by Inge Coolsaet for argos, the short film programme “Why Don’t the Cops Fight Each Other?” responds to the ever-present police brutality by rejecting futile rhetoric and underlining the urgency and affective power of audio-visual art. This potentially intimidating viewing experience may unsettle viewers’ expectations, but it can also transform the apathetic spectator into an active, reflexive watcher.

    Lees meer
    © Memory is an Animal, It Barks with Many Mouths (Eva Giolo, 2025)
    Memory is an Animal, It Barks with Many Mouths (Eva Giolo, 2025)
    interview
    Lees meer

    The Chorus of the Land

    Whose mother tongue? A conversation with Eva Giolo on Memory is an Animal, It Barks with Many Mouths

    Cici Peng
    15.02.2025

    Eva Giolo’s films are marked by a rhythmic quality attuned to the push and pull of the monumental and the ordinary, the mythical and the everyday. In Memory Is an Animal, It Barks with Many Mouths, Giolo turns her camera to the Italian ski area Val Gardena, nestled in the valleys surrounding the Dolomites, where she evades a touristic image and instead captures isolated moments in nature with her characteristic 16mm Bolex camera.

    Lees meer
    I Don’t Feel at Home Anywhere Anymore (Viv Li, 2020)
    I Don’t Feel at Home Anywhere Anymore (Viv Li, 2020)
    essay
    Lees meer

    Oost west, thuis best

    Viv Li’s I Don’t Feel at Home Anywhere Anymore

    Bo Alfaro Decreton
    22.02.2025

    I Don’t Feel at Home Anywhere Anymore begint in de luchthaven van Beijing en eindigt in een grijze Brusselse winkelstraat waar het woord ‘home’ ostentatief en plakkerig op een grote vitrine prijkt. Viv Li omgordt haar terugkeer naar huis met de kille aanwezigheid van non-lieux: plaatsen die, volgens de Franse antropoloog Marc Augé, geen geschiedenis of identiteit in zich dragen noch uitnodigen tot uitwisseling. Iedereen blijft er anoniem. Zo plaatst Li non-lieux haaks op de thuisplek. Een thuisplek die evenwel niet louter synoniem staat voor het ouderlijke huis of de stad waar ze opgroeide, maar ook ontstaat door vriendschappen, herinneringen en vertrouwde gezichten.

    Lees meer
    © White Cloud / 白云 (Emmanuel Van der Auwera, 2023)
    White Cloud / 白云 (Emmanuel Van der Auwera, 2023)
    Lees meer

    Witte wolken in donkere tijden

    Emmanuel Van der Auwera’s White Cloud / 白云

    Ive Stevenheydens
    28.07.2025

    In dit zogenaamde post-truth tijdperk vervaagt de grens tussen feit en fictie tot een kwestie van stijl: wat aannemelijk lijkt, wordt geaccepteerd als echt. De opkomst van generatieve artificiële intelligentie versnelt deze desintegratie maar formaliseert ze bovendien ook. Waarheid wordt zo niet langer ontdekt, maar wel geproduceerd. White Cloud / 白云 (2023) van Emmanuel Van der Auwera is een interessante casestudy over deze destabilisatie van waarheid, beeld en representatie.

    Lees meer

    Schrijf je in op onze maandelijkse nieuwsbrief voor een overzicht van nieuwe releases, teksten, en evenementen!

    Inschrijven

    yanco is een magazine en streaming bibliotheek voor korte films en beeldcultuur

    kortfilm.be vzw
    Boondaalse Steenweg 249
    1050 Elsene
    BE 0478 441 315
    info@yanco.be

    met de steun van het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF) van de Vlaamse Overheid

    VAF
    • over
    • colofon
    • privacy
    Facebook Instagram LinkedIn YouTube Letterboxd
    design door de Ronners
    website door eps en kaas