index

Buster Keaton werd tijdens zijn hoogdagen ook wel The Great Stone Face genoemd. De Amerikaanse komiek is dan ook vooral bekend voor zijn stille films vol fysieke komedie en zijn droge gezichtsuitdrukking.

One Week is Buster Keatons eerste onafhankelijke film, die hij zelf in roulatie bracht. Zoals in andere Keaton films staat de prent bol van baanbrekende stunts in en rond huizen en op ladders.

Een klein meisje gaat op een verbijsterende reis naar haar verre toekomst. Oorspronkelijk bedoeld als oefening in digitale animatie, bevat World of Tomorrow bedrieglijk eenvoudige stokfiguurtjes tegen een abstracte achtergrond. De film herinnert er ons aan dat we het leven moeten koesteren.

In deze korte animatiefilm van Wallace and Gromit-maker Nick Park worden verschillende dieren in de dierentuin geïnterviewd over hun leefomstandigheden. De film wijst op problemen bij het huisvesten van wilde dieren, maar doet dat met heel wat humor.

Een tien meter hoge duikplank. Mensen klimmen naar boven: om te springen of om naar beneden te klimmen? Ten Meter Tower is een vermakelijke studie van menselijke kwetsbaarheid.

Een gezaghebbende voice-over loopt vooruit op de gebeurtenissen in het beeld en lijkt niet alleen de mensen, auto’s en bewegende objecten op het scherm te bevelen, maar ook de camerabewegingen. Daarmee vestigt John Smith de aandacht op hoe controlerend en sturend de praktijk van voice-over is.

In het Oscarwinnende The Wrong Trousers, verhuurt de goedhartige, kaasminnende vrijgezel en uitvinder Wallace de kamer van zijn trouwe en intelligente antropomorfe hond Gromit aan een pinguïn.

Deze bitterzoete film van Jean Renoir, gebaseerd op een verhaal van Guy de Maupassant, is een teder komische idylle over een picknick van een stadsgezin op het Franse platteland en de romance van de moeder en volwassen dochter met twee lokale mannen.

Nadat ze met moeite het geld bij elkaar heeft gesprokkeld om een abortus te betalen, besluit de regisseur dit te vieren met een feestje. Aanwezig zijn haar bejaarde buurman, een muzikant, haar homoseksuele huisgenoot en bedwantsen.

In deze hybride 3D-animatiefilm reflecteert een pseudo-intellectuele beestenboel met gortdroge humor en via Disney-fonts op het hedendaagse politieke landschap.

Charel, een verveelde, kalende vijftiger, woont nog bij zijn moeder. Voor de klungelige celibatair vervult haar huisdier—een baars in een veel te kleine visbokaal—een kleinkinderwens die hij nooit voor haar wist te vervullen.

De culturele diversiteit van Londen krijgt een gezicht wanneer Vivienne Dick haar vrienden, hun levensstijl, waarover ze praten en hoe ze praten in beeld brengt in deze caleidoscopische aaneenschakeling van ontmoetingen.