Loveboard is een speelse reflectie op de digitale en emotionele restanten van een queer relatie. Door het zorgvuldig manipuleren van mechaniek en de zachte aandacht voor de intimiteit van het opgegraven archief, ontstaat een parallelle beweging van blijven hangen en weerstand bieden aan het vluchtige.
Via dans toont The Motherfucker’s Birthday het kwaad van de dictator, en de gruwel die mensen onder machtige politieke leiders moeten doorstaan. Saddam Hussein danst, George W. Bush danst, iedereen danst – wat blijft er dan nog over voor het Iraakse volk, behalve meedoen?
Met behulp van nieuwsbeelden en een song van Lena Horne maakte de Cubaanse filmmaker Santiago Álvarez Now!, een van de krachtigste propagandafilms uit de jaren zestig. De film is grotendeels gemaakt van reeds bestaande nieuwsbeelden om de urgente politieke kwesties van die tijd aan te pakken, van racisme tot imperialisme.
Zuza Banasińska vindt de beroemde Slavische heks Baba Yaga opnieuw uit door een slimme montage van seksistische films uit het archief van de Poolse Educatieve Film Studio. In een verontrustende voice-over stelt die hun eigen non-binaire identiteit in vraag.
Aan de hand van online verzamelde videodagboeken en beeldmateriaal creëren filmmakers Olivia Rochette en Gerard-Jan Claes een eigen poëtisch universum waar via webcam gedeelde gedachten, verlangens en beslommeringen samenvloeien.
Dit avant-garde werk legt bloot hoe we ons achter een façade verschuilen in tijden van crisis, alsof er niks aan de hand is. Arthur Lipsetts eerste collagefilm mixt tientallen zwart-wit foto’s met audiofragmenten van terloopse gesprekken. Af en toe predikt een stem: “Very nice, very nice.” De subtiele kritiek op de tijdgeest van de jaren zestig in de Verenigde Staten, leverde de film een Oscarnominatie op.
Op het moment van schrijven, begin 2026, is de situatie in Iran totaal onbegrijpelijk voor de buitenwereld, maar vooral levensbedreigend voor haar inwoners. De droom van een Iran na de Islamitische Republiek maakt niet alleen deel uit van het online discours, maar ook van het protest op straat. Net dat is wat Iraans beeldend kunstenaar Saleh Kashefi verbeeldt in hun bekroonde video And How Miserable is the Home of Evil: onder een drukkende soundscape vol revolte komt dictator Ali Khamenei (eindelijk) ten val.
Deze YouTube-collage is gewijd aan voeding en de menselijke relatie tot “productiedieren”. Ze biedt een verontrustend inzicht in hoe een welvarende westerse samenleving omgaat met dierlijke producten.