Lang stilstaande beelden, tekst en geluid worden met elkaar verweven en ontvouwen het verhaal van een anonieme groep die haar tijd vult met het in kaart brengen van afstanden. Die onschuldige metingen maken plaats voor politieke: hoe brengen beeld en geluid geschiedenis over?
Net als een dier in een van Eadweard Muybridge’s wetenschappelijke foto-experimenten worden vijf onopvallende momenten in het leven van een man door een vrouw geobserveerd. Een studie in visuele obsessie en een nieuwe invulling van het begrip van de “gaze”.
Een spaarzaam en minimalistisch reisverslag over Istanbul. Een buitenlandse vrouw mediteert over het uiteenvallen van een relatie terwijl ze van hotelkamer naar hotelkamer verhuist. In een stad die tegelijkertijd toegewijd is aan de islam en aan seculier nationalisme, vindt ze haar toevlucht in kwetsbare en strenge rituelen.
Op 10 november om 9u05 in de ochtend stoppen elk jaar opnieuw over heel Turkije mensen waarmee ze bezig zijn. Auto’s gaan aan de kant, voetgangers staan stil. Op die dag en dat tijdstip overleed in 1938 Mustafa Kemal Atatürk, de oprichter en eerste president van de Turkse republiek. Els Opsomer legt zo’n moment vast op beeld.
Deze avant-garde klassieker is een intieme impressie van de geboorte van een kind, gefilmd door de aanstaande vader zelf, Stan Brakhage. Hij filmt de eerste weeën, het moment van geboorte en het doorknippen van de navelstreng van zijn eerste kind.
Wavelength bevat bijna geen actie. De ruggengraat van de film is de intussen beroemde zoom vanuit een vaste camerapositie. De toeschouwer wordt ertoe gebracht zich te concentreren op dit centrale element, de foto, totdat het beeld vervaagt en de film ten einde loopt.