index

Joris Ivens filmt Amsterdam tijdens een regenbui. Deze poëtische stadssymfonie, een ‘cine-gedicht’ volgens de openingstitels van de film, wisselt van sfeer en volgt de geleidelijke transformatie van zonnige Amsterdamse straten naar regendruppels in de grachten en op ramen, paraplu’s en trams, tot het weer opklaart en de zon opnieuw doorbreekt.

Zuza Banasińska vindt de beroemde Slavische heks Baba Yaga opnieuw uit door een slimme montage van seksistische films uit het archief van de Poolse Educatieve Film Studio. In een verontrustende voice-over stelt die hun eigen non-binaire identiteit in vraag.