Réponse de femmes : Notre corps, notre sexe

In 1975, door de Verenigde Naties uitgeroepen tot Internationaal Vrouwenjaar, werd Agnès Varda uitgenodigd door de Franse televisie om een bijdrage te leveren aan het televisieprogramma F comme femme. Het resultaat is een pamflet van de tweede feministische golf. Jonge en oudere, geklede en naakte, proletarische en upper class vrouwen beantwoorden de vraag: Wat betekent het om vrouw te zijn?

Réponse de femmes heeft een stijl die heel typerend was voor de politiek geëngageerde cinema van de jaren zestig en zeventig. Deze korte film zou vandaag dan ook vreselijk gedateerd kunnen aanvoelen, ware het niet dat Varda erin slaagt een reeks saaie slogans om te zetten in een stimulerende ervaring, even inventief als poëtisch.

In wat Varda zelf een “ciné-tract” noemt, vertellen erg verscheiden vrouwen voor haar camera over zichzelf: hoe ze eruitzien, hun mening over seks en verlangen, over reclame en over het omstreden moederinstinct. Deze vrouwen kunnen mooi, onaantrekkelijk of ronduit lelijk zijn, maar dat doet er weinig toe: ze willen als personen worden behandeld en niet als consumenten en seksspeeltjes, om vervolgens als oude, wegwerpbare geesten te eindigen. De groep vrouwen protesteert tegen de conditionering die de maatschappij hen oplegt en de verstikkende genderrollen die daarmee gepaard gaan.

Het meest opvallende aan dit pamflet is de scène waarin een zwangere vrouw naakt voor de camera danst, zonder ook maar een greintje schaamte. Zelfs een puritein kan  zo’n toen zeldzame scène waarderen, in tegenstelling tot sommige kijkers van de Franse televisie die destijds bij Antenne 2 klaagden over dit “schandaal”.