Arnulf Rainer

Via dans toont The Motherfucker’s Birthday het kwaad van de dictator, en de gruwel die mensen onder machtige politieke leiders moeten doorstaan. Saddam Hussein danst, George W. Bush danst, iedereen danst – wat blijft er dan nog over voor het Iraakse volk, behalve meedoen?

In 1998 stierf Semira Adamu, een twintigjarige Nigeriaanse immigrante, op Belgische bodem door verstikking onder een politiekussen. Twintig jaar later vertellen twee vrouwen haar verhaal in een gedeelde strijdkreet.

Een slapende man droomt van een schemerende stad. Hij is de belichaming van elke engelachtige minnaar. De film duikt in en uit zijn pulserende erotische droom: in zijn opwinding droomt hij van landschappen, meer nog, van zelf het landschap te worden.

Panning-shots in een herhalende volledige cirkelbeweging tonen een kamer als een opeenvolging van stillevens: een stoel, wat fruit op een tafel, een verzameling eenzame, wachtende voorwerpen. Er is de aan­we­zig­heid van een jon­ge vrouw: filmmaker Chantal Akerman zelf die zit­tend op het bed een appel eet.

Swollen Stigma is een surrealistische vertelling over verlies. Een vrouw reist zowel letterlijk als mentaal door verschillende kamers terwijl lesbische fantasieën en herinneringen aan een geliefde haar verbeelding vullen.

Een meditatie over het fin de siècle in Thailand. De film deconstrueert hallucinerende beelden uit de typische Thaise melodrama B-films van de jaren tachtig die de kijkers meevoeren naar een kwetsbare natie op de rand van de waanzin.

In het 20e-eeuwse Colombia riep verzetsstrijder Yarokamena, lid van de inheemse Uitoto-stam, op tot rebellie tegen de gewelddadige exploitatie van de rubbermijnindustrie in het Amazonegebied en beriep hij zich op de spirituele krachten van de oorlog.