Abonneer voor €30 en krijg een jaar lang toegang tot het volledige streaming aanbod. Daarmee steun je niet alleen ons magazine, maar ook de betrokken filmmakers.
One Hundred Children Waiting for a Train
Cien niños esperando un tren
Deze opmerkelijke documentaire van Ignacio Agüero begint als een teder portret van de invloedrijke filmhistorica en activiste Alicia Vega, die een workshop over filmgeschiedenis geeft aan arme jongeren uit de buitenwijken van Santiago. Geleidelijk aan verandert de film in een vernietigende kritiek op het regime van Pinochet door de focus te verleggen naar Vega’s jonge studenten en hun families, wiens krappe woningen Agüero bezoekt. Ontroerende scènes tonen hoe hij hun huizen ziet als een manifestatie van de aspiraties en kwetsbaarheden van de bewoners.
De censuur had moeite om uit te leggen waarom ze net deze film beperkten tot kijkers ouder dan 21 jaar. Want zo erkenden ze impliciet wat Agüero’s film en Vega’s workshop aan de kaak stellen: de opzettelijke stratificatie van klassen via armoede en de deprivatie van onderwijs, wreed opgelegd door de dictatuur. Maar met One Hundred Children Waiting for a Train toont Agüero ook hoe cinema – zowel zijn eigen films als de ‘films’ die de kinderen maken met lijm en papier — een middel is om kennis en perspectief door te geven, die misschien zelfs kan leiden tot vrijheid.
Bio Ignacio Agüero
Ignacio Agüero (Chili, 1952) studeerde eerst architectuur en vervolgens film. Hij maakte zijn eerste kortfilms onder het dictatoriale regime van Pinochet, tot aan One Hundred Children Waiting for a Train (1988). Als kunstenaar maakt hij vooral documentaires, maar hij speelde ook in talrijke films, waaronder enkele van Raúl Ruiz.
417
- Deze film was #78 in de “Greatest” Short Films of All Time 2025