António Reis (1927-1991) wordt vooral in zijn geboorteland Portugal vereerd als een visionair kunstenaar wiens films een onmetelijke invloed hebben gehad op de wedergeboorte van de Portugese cinema na Salazar in de jaren tachtig en negentig. Reis, geboren in Porto, verwierf eerst bekendheid als dichter. Toen hij de grote Manoel de Oliveira ontmoette, nodigde die hem uit om als assistent-regisseur mee te werken aan het radicale meesterwerk Rite of Spring.
De baanbrekende poëtische etnografische cinema die Oliveira en Reis definieerden, bepaalde de koers van vier buitengewone werken die Reis samen met zijn vrouw, de psychiater Margarida Cordeiro, regisseerde. Hoogtepunt daarvan is Trás-os-Montes, een lyrische zoektocht naar de ziel van de Portugese cultuur en geschiedenis in de mythen en boerenfolklore uit de afgelegen noordelijke regio van Portugal.
De films van Reis en Cordeiro, bewonderd door onder meer Joris Ivens, Jean Rouch en Jean-Marie Straub, creëerden een hypnotiserende filmtaal, een stijl en gevoeligheid die de koers bepaalden van de blijvende traditie van radicale cinema in Portugal. Even belangrijk was de carrière en nalatenschap van Reis als langdurig hoogleraar filmproductie en -esthetica aan de Escola Superior de Teatro e Cinema in Lissabon. (Harvard Film Archive, vrij vertaald)
